OPGAVE WATER OVERLAST

Geef hier uw wateroverlast op

en vestuur de e-mial met naam en adres

poll

Video boodschap voor Putten

Verkiezingsprogramma 2010-2014

Groen van Prinsterer Stichting

Wetenschappelijk instituut van de ChristenUnie

bovenbalkorg

Verstild

02-10-2011Afgelopen weekend herdacht Putten de slachtoffers van de
Razzia in oktober 1944. Eind oktober 2010 ontmoette ik de burgemeester van
Meenzel Kiezegem en de voorzitter van het herdenkingscomité in Nunspeet op een
bijeenkomst van de Nederlandse Vriendenkring Neuengamme.

Ik werd uitgenodigd om op 7 augustus jl een bezoek aan
Meenzel Kiezegem te brengen en namens de gemeente Putten te spreken. Samen met
Evert de Graaf en Christine van den Hazel was ik aanwezig. Ik heb hier al
eerder over geschreven.

Afgelopen zaterdag brachten onze Belgische vrienden een
bezoek aan Putten. Samen met burgemeester Lambooij en de voorzitter en vice
voorzitter van de Stichting Oktober 44 mocht ik hen ontvangen.

Na afloop van de herdenking vroeg ik hen, hoe zij de
herdenking hadden ervaren. Wat mij trof was dat zij de herdenking waardig en
ingetogen vonden en dat vanaf het moment dat het college en de gemeenteraad
zich op het middenpad in de gedenkhof begeeft tot het moment van vertrek het zo
stil was. De stilte van het moment, ruim een half uur trof hen het meest.

Stilte, waar vinden wij dat nog in ons land? Zelf midden op
de Veluwe, waar ik afgelopen week een avond op bronsttocht ben geweest hoor je
de vliegtuigen van Schiphol, die hoog overkomen de stilte verbreken.

Stilte: In de politiek wordt vaak aan degene die het meeste
kabaal maakt de meeste aandacht gegeven. Zie o.a. de laatst gehouden algemene
beschouwingen in ons parlement.

Stilte op straat, hoe rustig een weg ook is, altijd wordt er
wel wat gehoord. Ook op de voor Puttense begrippen drukke wegen zijn er
momenten van stilte.

Stilte: Ik was eens in een stilte studio, die werd gebruikt
om solo-partijen van een orkest in te spelen, zodat de CD, die gemaakt moest
worden zo zuiver mogelijk zou klinken. Die stilte voelde beklemmend en
beangstigend, die stilte viel als een muur over mij heen. Ik kon mij toen
voorstellen dat mensen bang kunnen zijn voor de stilte.

Toch kan stilte heel heilzaam zijn. In stilte mediteren, je
gedachten laten gaan. In stilte je werk doen en je niet voor laten staan op je
eigen roem. In stilte God zoeken en zoeken naar zijn wil voor je leven, je
gezin, je werk. Het kan je zomaar tot andere inzichten brengen.

In een samenleving waar steeds meer lawaai is, lijkt de
stilte een steeds zeldzamer iets te worden. Het lijkt dat wij er bang voor zijn
geworden.

Ik wens iedereen
inclusief mijzelf voldoende stilte om tot jezelf te komen en in stilte te
zoeken naar Gods weg in je leven, temidden van alle drukte en drukdoenerij. In
de stilte kunnen wij luisteren naar onze medemens, kunnen wij e.e.a overdenken
en zo tot goede besluiten komen.

     

Toespraak bij afscheid wnd Burgemeester Aartsen

imagesCAZLN6JTmaandag 04 juli 2011 08:06 Ria Aartsen heeft op 14 juni 2011 afscheid genomen als waarnemend burgemeester van de gemeente Putten. Als loco-burgemeester mocht ik haar op de afscheidsreceptie toespreken. Hieronder de tekst van mijn toespraak

Het is eind augustus, als ik
‘s avonds gebeld wordt door de Cdk met de mededeling dat hij die middag mevr
Aartsen heeft benoemd als wnd burgemeester van de gemeente Putten. In het
voicemail bericht geeft hij hoog op over jouw ervaring in het openbaar bestuur.

Ik heb direct jouw
telefoonnummer opgezocht en ‘s avonds gebeld met de felicitaties namens het
college van B&W. De volgende ochtend kwam je in B&W kennismaken.

Een waarnemend burgemeester
voor Putten, bijzonder om verschillende redenen:

Voor zover ik kan nagaan de eerste keer in de
geschiedenis van PuttenWaarnemers zijn over het algemeen oud-burgemeester en
dat was jij nietDe eerste vrouw, die het burgemeestersambt vervulde in
Putten

Het zal je maar gebeuren, om
na een politieke loopbaan van ruim 28 jaar als raadslid, wethouder en Statenlid
nog burgemeester te worden en dan ook nog eens in Putten. Ik kan mij zo
voorstellen dat je dat in de afgelopen maanden wel eens hebt gedacht.

Het was even wennen aan
elkaar. Wij aan jou en jij aan ons. Putten, waarschijnlijk had je een bepaald
beeld van onze gemeenschap en onze bestuurscultuur. In jouw afscheidsspeech in
de raadsvergadering van 9 juni 2011 gebruikte je het woord verknupt. In Putten
hebben veel mensen, ook raadsleden een groot netwerk, kennen veel mensen elkaar
en hebben wij veel vrijwilligers en vrijwilligersorganisaties. Daarin schuilt
een gevaar van belangenverstrengeling en dat komt de transparantie van het
openbaar bestuur niet ten goede.

Het tekent, de bestuurder Ria
Aartsen dat je dit onderwerp steeds weer ter discussie stelde. Integriteit in
het openbaar bestuur staat hoog op jouw bestuurlijke agenda, net als dat hoog
op de agenda’s van ons allen staat.

Integriteit wil niet zeggen
dat er in het openbaar bestuur geen fouten gemaakt mogen worden, maar wel dat
er een besluitvormingsproces plaatsvindt dat logisch in elkaar zit en dat voor
te volgen valt. Integriteit is wat mij betreft ook de wijze hoe met gemaakte
fouten wordt omgegaan. Zij wij bereid fouten toe te geven en de gevolgen
daarvan te onderkennen.

Integriteit is ook geen
politiek spelletje tussen raad en college, maar is een onderwerp waar je met
elkaar bereid moet zijn om over te praten. Integriteit regel je niet in een
reglement of code, maar je bent het of je bent het niet.

Jij bent erin geslaagd dit
onderwerp op de bestuurlijke agenda in Putten te zetten en ik denk dat het
laatste woord er nog niet over gezegd is.

Even terug naar het woord
verknupt, het is verwant aan verknocht met elkaar verknoopt ook. Veel Putters
en Puttenaren zijn verknocht aan hun dorp en zetten zich met hart en ziel in
voor de gemeenschap die Putten is. Ik denk dat jij dat in de afgelopen tijd ook
hebt ervaren. Ik denk dat Putten blij mag zijn dat zovelen zich aan het dorp en
haar inwoners verknocht voelen. Dat versterkt de gemeenschapszin.

Putten is een gemeenschap
waarin naar elkaar wordt omgekeken en waar onderlinge banden worden
aangeknoopt. Dat maakt Putten tot een bijzondere dorpsgemeenschap.

Bij jouw aantreden in
september 2010 zei je al, dat je als waarnemer niet alleen op de winkel zou
passen. Ik moet zeggen dat je je aan die belofte hebt gehouden. Je was aanwezig
bij jubilea, openingen van evenementen, je nam je taken zeer serieus. Kortom je
was merkbaar aanwezig in de Puttense samenleving, daarbij trouw terzijde
gestaan door Hans.

Niet alleen in de Puttense
samenleving, maar ook in gemeentehuis als voorzitter van de Raad. Beslist
optredende als voorzitter van de Raad. Als voorzitter van het college, waarbij
je niet over een nacht ijs ging, maar liever een onderwerp eens van meerdere
kanten bekeek. Voor Puttense begrippen duurde de vergaderingen dan ook lang.
Toch was het goed om te ervaren dat zaken vaak meerdere kanten hebben.

Last but not least ook als PH
P&O. Je verdiepte je in de organisatie en was aanspreekbaar voor het
personeel.

Ondanks dat je in Putten de
eerste vrouw was, die het ambt van burgemeester bekleedde, was je burgemeester
voor de hele bevolking, ook de mannelijke helft. Masculiene acties zijn dan ook
niet gevoerd.

Een burgemeester staat boven
de partijen, dat stond je. Je was voor het CDA in de raad misschien zelfs wel
strenger als voor de anderen. Laat dat een les voor alle inwoners van Putten
zijn: Een burgemeester is er voor iedereen en staat boven de partijen. Goed dat
wij daarom in Nederland nog steeds een burgemeester bij benoeming door de kroon
kennen.

De partijen in de raad
vertegenwoordigen hun achterban, maar een burgemeester is er voor heel het dorp
en al haar inwoners.

Jij en Hans zullen Putten
denk ik niet snel vergeten:

Eerste burgemeesters ambtJullie werden Opa en OmaJullie vierden hier jullie 40-jarig huwelijksjubileumJe beëindigt jouw bijna 30-jarige politieke loopbaan
hier

Ria,
bedankt voor jouw inzet voor Puttenaren en Putters in de afgelopen 9 maanden.
Ik wens jou en Hans namens ons allen alle goeds voor de toekomst samen met
jullie kinderen en kleinkinderen en allen die jullie dierbaar zijn op jullie
verdere levensreis.

Eigenlijk zijn we voortdurend op reis. Op
reis door het leven. Meestal bijna ongemerkt, soms plotseling heftig. Je
bent vandaag niet dezelfde persoon als gisteren. Je wordt gevormd door de
boeken die je leest, de mensen die je ontmoet, alles wat je ziet en in je
opneemt. Voor het vervolg van die levensreis wil ik jou en Hans de volgende
oude Ierse reiszegen meegeven

Moge de weg
oprijzen om je te begroeten.

Moge de wind altijd in je rug waaien.

De zon altijd warm op je gezicht schijnen.

De regen zachtjes in je tuin vallen.

En moge God je houden in de palm van zijn hand tot we elkaar weerzien.

«Terug