Als we voor het hek staan zien we de paarden al rondlopen. Maar we beginnen binnen met een kop koffie aan de grote eettafel. En daar doet Eric Lammertsma meteen al een heel verhaal over de zorgboerderij. Hier vinden – naast de twee kinderen van Eric en Paula. – nog zes tot acht kinderen onderdak, die om allerlei redenen bijzondere zorg nodig hebben. Erik vertelt nauwkeurig hoe het toegaat op de boerderij. De kinderen gaan gewoon naar school in Putten en Ermelo. Mogen vriendjes en vriendinnetjes meenemen. Er is tijd voor spelen, voor televisie kijken. Het is een normaal huisgezin, maar dan wel met acht of negen kinderen.

Opmerkelijk aan deze zorgboerderij is het werken met paarden. Iedereen, ook vader en moeder, heeft een “eigen” paard. Met dat paard trek je veel op. Je moet er niet alleen voor zorgen en ze eten geven, ook leuke en spannende dingen worden met het paard gedaan. Als we Erics verhaal even onderbreken om buiten te gaan kijken naar de kinderen en de paarden, zien we inderdaad dat elk kind met een eigen paard loopt. Een van de paarden komt op Eric aflopen en duwt zijn kop tegen Eric zijn schouder. Zoiets van: ‘hier ben ik!’ Als Eric niet meteen reageert – want hij staat uitleg te geven – duwt het paard opnieuw tegen zijn schouder. Het lijkt net een kind die om aandacht vraagt.
Eén van de kinderen, een jongen van een jaar of zeven, is allerlei kunstjes aan het doen met zijn paard. Opvallend genoeg klinken er geen commando’s. Het jongetje schreeuwt ook niet, maar probeert met een vriendelijke hand het paard over te halen. Vriendelijkheid en liefde voor het dier zorgen dat het dier doet wat je wilt, vertelt Eric. Deze kinderen leren met vriendelijkheid en respect iets te bereiken. En dat is belangrijk, niet alleen voor kinderen die uit een gebroken gezin komen of die mishandeld zijn. Ook kinderen met een gedragsstoornis kunnen op deze manier leren hun gedrag onder controle te krijgen.

Als fractie krijgen we ook uitleg over de toekomst van de jeugdzorg. De jeugdzorg is nu een verantwoordelijkheid van de provincie, maar over niet al te lange tijd wordt die verantwoordelijkheid aan de gemeente overgedragen. Tijdens ons bezoek zijn er dan ook twee vertegenwoordigers van onze Provinciale Statenfractie aanwezig. We schrikken van de verhalen over de bureaucratie bij de jeugdzorg. Soms komt het voor dat er wel acht instanties op de een of andere manier zeggenschap hebben over een kind. Als er dan zes of acht kinderen aan jouw zorgen zijn toevertrouwd, heb je er een aardige klus bij om aan al die instanties rekenschap af te leggen. Al die tijd kun je niet aan de zorg voor de kinderen besteden! Gelukkig zijn we op de goede weg met de jeugdzorg. In het vorige kabinet heeft minister Rouvoet belangrijke stappen gezet in de richting van samenwerking in de jeugdzorg. Maar er moet nog veel meer gebeuren. Aan de gemeente straks de mooie taak om daarvoor te zorgen.

Dan is het ook echt een voordeel dat de gemeente zo dichtbij is. Het toezicht kan op een veel natuurlijker manier plaatsvinden. Er kan best veel fout gaan bij een zorgboerderij, en altijd moet de zorg voor het kind op de eerste plaats komen. Dan is het goed dat toezichthouders je op allerlei manieren meemaken. Gelukkig geeft het echtpaar Lammertsma niet de indruk dat ze zich door de wirwar van toewijzende instanties van de wijs laten brengen. Vol enthousiasme vertellen ze over de kinderen en de paarden. De passie en betrokkenheid is aan alle kanten te proeven. Deze zorgboerderij is echt een verrijking voor ons dorp.