Zomer 2007 t/m 15 september 2007


Na de laatste raadsvergadering op 12 juli jl, brak het zomerreces aan. Een periode waarin ik de mogelijkheid had om dossiers in te lezen en op te schonen. Op zich is zo’n adempauze prima, maar eerlijk gezegd duurt het mij net even iets te land. Niet alleen in politiek Putten was het zomerreces, ook veel particuliere ondernemers hebben te maken met de “zogenaamde" zomerdip. Bestuurlijk Gelderland draait op een lager pitje, zodat het nauwelijks mogelijk is om “zaken” te doen.

De scholen in Putten hebben tot eind juli nog les en dat is te merken. Zo hield op school op ’t Veld een straatspeeldag. Daar mocht ik de opening doen en het eerste bord schoolzone in Putten onthullen. Deze borden zullen in het najaar bij meer scholen te zien zijn, althans dat is de bedoeling.

Als gezin zijn wij deze zomer naar onze vertrouwde en geliefde Eiland Vlieland op vakantie geweest. Een eiland waar wij ons thuis voelen en de kinderen graag naar toe gaan. Zon (al was het deze zomer iets minder als vorig jaar), Zee en Zand staan garant voor veel kinderplezier. Meerdere Putters waren op het eiland aanwezig, toch wel leuk als je in de dorpsstraat loopt en je mensen uit Putten tegen het lijf loopt.

Ik heb deze vakantie goed afstand kunnen nemen van mijn werk, dat merkte ik de eerste week na mijn vakantie: Ik moest een aantal keren echt even mijn aantekeningen nakijken wat op een aantal vlakken ook al weer was afgesproken. Na een week weet je alles weer, dus maakt u maar geen zorgen dat ik niet meer weet welke afspraken ik heb gemaakt.

De eerste twee weken na mijn vakantie zijn wethouder Frits Fabriek en burgemeester Jan van Putten nog met vakantie, zodat ik loco ben. Een aantal bezoeken aan echtparen die 50 jaar getrouwd zijn, een opening van een bedrijf, opening van de zwemvierdaagse, voorlezen op school Diermen in het kader van de Christelijke kinderboeken week zijn zo van die activiteiten die dan op mijn pad komen, leuk om te doen, omdat het gelegenheden zijn waarbij je mensen ontmoet en van hen hoort hoe zij tegen bepaalde dingen aankijken .a. bedrijvigheid, het Bosbad, verkeer en onderwijs.

10 september jl ben ik samen met wethouder Nico Gerritsen naar de Algemene Ledenvergadering van de Vereniging Nederlandse Gemeenten geweest. Aansluitend zijn wij naar een wethouderconferentie over de fysieke inrichting van Nederland geweest. Gedurende deze laatste bijeenkomst hielden diverse ministers een toespraak over hoe zij tegen verkeer, water, ruimtelijke ordening, volkshuisvesting etc aankeken. Elke toespraak werd afgesloten met een paar stellingen waarover aan tafel werd gediscussieerd. De uitkomst van deze gesprekken werden door ambtenaren van de ministeries genoteerd en kunnen worden meegenomen in beleidskeuzes die gemaakt moeten worden.

Beide bijeenkomsten vonden plaats in een kerk, resp de Nieuwe en Grote Kerk in Den Haag. Beide kerken doen geen dienst meer als bedehuis. Ik vind het een apart idee om te dineren in een gebouw dat als kerk dienst heeft gedaan en, waarin nog zo duidelijk is te zien dat het een kerk is geweest, de kansel is nog aanwezig net als orgel en schilderingen. De zondag daarvoor mochten wij het avondmaal in de Oude Kerk van Putten vieren, ook dan staat er een gedekte tafel in de kerk, maar dat heeft een totaal andere dimensie, daar nodigt God om deel te nemen aan zijn maaltijd, waaruit een overvloed van genade en liefde van Zijn kant spreekt, terwijl de maaltijd naar menselijke maatstaven sober is. Het diner in de Grote Kerk van Den Haag daarentegen is een, naar menselijke maatstaven overdadige maaltijd, maar heeft voedt alleen het lichaam en is gericht op de horizontale relatie tussen mensen. Deze gedachten kwamen bij mij op toen ik in de auto naar huis zat.

Op 13 september vond de eerste raadsvergadering van het seizoen plaats. Het valt te merken dat de raadsleden er weer zin in hebben, want over een agenda, die inhoudelijk niet al te moeilijk is, weten wij het weer vol te houden tot 23:30 uur. Ik denk dat het presidium, maar eens in buurgemeente Ermelo ten raden moet gaan over hoe er efficiënt en doelgericht vergadert kan worden. Nu heeft de politiek natuurlijk iets theatraals in zich, dat valt niet te ontkennen. Kreten als symboolpolitiek waren deze raadsvergaderin niet van de lucht, maar juist degenen die anderen verwijten aan symboolpolitiek te doen, zou ik willen vragen eens in de spiegel te kijken.

Het seizoen is weer begonnen, ik bid en hoop dat allen die een rol spelen in het besturen van de gemeente Putten daarvoor de kracht, wijsheid, maar vooral Gods zegen mogen ontvangen.