Na een heerlijke week op Vlieland met veel wind, zon en kou begon voor mij het werk op 7 januari ’08 weer. Ik ben er eerlijk gezegd niet zo rouwig om dat ik daardoor een hoop nieuwjaarsbijeenkomsten heb gemist. Degenen die ik daardoor niet heb getroffen wens ik via deze weg alle goeds voor 2008.

Tijd om rustig te beginnen was er niet, want op donderdag 10 januari ’08 stond voor de voorlopig laatste keer het Bosbad op de agenda. De Raad moest zich nu eindelijk uitspreken of zij wel of niet een beweegbare bodem in het bad wilde hebben en of zij akkoord konden gaan met het garant staan voor het honorarium voor een interim-manager. Een functie, die hard nodig is om de organisatie van het Bosbad toekomst gereed te maken, zoals nadrukkelijk ook tijdens de raadsvergadering op 10 januari ’08 weer bleek, maar daarover verderop meer.

De Raad wist niet zo goed raad met het standpunt van het College om zich te conformeren aan het standpunt van de Raad. Gezien het gekrakeel in de achterliggende 5 jaar besloten wij om de Raad te dwingen een standpunt in te nemen. Voor het eerst sinds de invoering van het dualisme is de Raad een avond met elkaar in debat geweest i.p.v. met het College. Zou het dualisme in Putten nu eindelijk wat beklijven?

Het blijkt echter moeilijk om op hoofdlijnen te debatteren, want er dreigde een situatie te ontstaan, waarin 4 partijen voor de beweegbare bodem wilde gaan, maar over de wijze waarop dit gefinancierd moest worden leek even geen overeenstemming te worden bereikt. De PvdA/GroenLinks steunde de ChristenUnie, het CDA en de VVD de mening dat de bodem er moest komen. Zij wist de zondagopenstelling binnen te halen, door in te spelen op het verkeizingsprgramma van het CDA, waarin de zondagopen stelling van het Bosbad aan het bestuur overgelaten diende te worden. De VVD is hier ook al jaren voorstander van. Zowel de VVD en CDA lieten zich op dit moment door de PvdA/GroenLinks tot een discussie over de zondagopenstelling verleiden, terwijl de “marsroute” voor het Bosbad aan het einde van dit jaar aan de orde komt. Op Okko van Dijk na steunde de CDA fractie het voorstel van de PvdA/Groenlinks fractie, waardoor de zondagsopenstelling van het Bosbad verruimd kan worden. Chapeau voor de PvdA/Groenlink dat zij deze politieke wens heeft binnengehaald. Verdrietig, dat hiermee de zondagsrust, die voor iedereen heilzaam is, weer verder onder druk komt te staan. Spijtig vooral dat wij zo onzorgvuldig met God’s cadeau in de schepping omgaan. In de Schepping is het ritme van 6 dagen arbeid en 1 dag rust aan de mens gegeven.

Tijdens de vergadering presenteerde de PvdA/GroenLinks fractie een door dhr Kuijt, manager van het Bosbad opgestelde berekening dat het Bosbad 70.000 Euro resultaat zou kunnen boeken als het op zondag 4 uur per dag langer open zou kunnen blijven. De Voorzitter van het bestuur, dat verantwoordelijk is voor de begroting had in december een begroting ingeleverd, die het tegendeel bewijst. Een zeer discutabele handelswijze van dhr Kuijt.

Ik ben blij dat er voorlopig gebouwd kan worden aan het Bosbad en dat er niet elke maand weer ellenlange discussies gevoerd hoeven te worden, die uiteindelijk nergens toe leiden. Les voor mij tot nu toe in dit proces is dat uitstel van besluitvorming leidt tot kostenstijging en mensen daar verbaast over doen.

Op vrijdag 11 januari ’08 en zaterdag 12 januari ’08 heb ik deelgenomen aan een wethoudersweekend dat door de Kaderschool van de ChristenUnie werd georganiseerd. Samen met 25 andere ChristenUnie-wethouders hebben wij twee bijzondere dagen gehad. Onder deskundige leiding van Paul Donders en Erik van Dijk hebben wij nagedacht en gesproken over onze drijfveren, onze positie en onze leiderschapsstijlen. Zeer inspirerend om ook vanuit de Bijbel hele praktische voorbeelden te lezen van leiders die geroepen werden tot hun taak. Mozes als bekend voorbeeld, maar ook Jozua, de opvolger van Mozes. Geweldig om te ontdekken dat God ieder van ons wil inzetten en toerusten om onze burgers van dienst te zijn. Iedereen met zijn of haar verschillende achtergronden en ervaringen mag zich geroepen voelen om zich in te zetten op zijn of haar post.

In Putten mag ik de post van wethouder innemen, niet vanwege de status en het aanzien, maar vooral om mij in te zetten voor Putten en haar burgers, dus niet alleen voor ChristenUnie leden of kiezers, al zijn zij het wel die met hun steun ervoor hebben gezorgd dat de ChristenUnie in Putten een grote partij is. Ik prijs mij gelukkig dat ik mij gedragen en gesteund weet door God mijn Vader. Zijn oog zal op mij zijn, op Hem mag ik vertrouwen, Hij wijst mij de weg.