http://epaper.bdu.nl/puttenaer/epaper/4969579.htm

In de Puttenaer van afgelopen woensdag stond een column van dhr van der Lei met deze titel. De alliteratie vind ik mooi gevonden. In zijn column gaat vd Lei in op een stuk dat ik eind december op mijn weblog heb geschreven.
In de eerste plaats ben ik vereerd door het feit dat mijn weblog kennelijk in bredere kring, dan alleen de achterban van de ChristenUnie wordt gelezen. Ik schrijf mijn weblog o.a. om een inkijkje te geven in mijn werk als wethouder en om de lezer een indruk te geven over de maier waarop ik in mijn werk sta.

Laat ik voorop stellen dat ik dhr vd Lei, technisch gezien een goede columnist vind:
Zeker als je van de onderstaande functies van columns uitgaat.

Columns kunnen persoonlijk, politiek of anderszins kritisch zijn; altijd hebben ze tot doel de lezer te emotioneren: te laten lachen, tot denken aan te zetten of boos te maken. Een echte column sluit aan bij de actualiteit. Literair of filosofisch getinte columns overleven soms de waan van de dag en krijgen een algemene geldigheid.”

Naar mijn mening is dhr vd Lei taalvaardig genoeg om, zonder beledigend te zijn en/of op de man te spelen prikkelende columns te schrijven.

In mijn reactie op zijn column, waarin hij schreef over de Christelijke Volksbibliotheek Huinen en haar voorzitter mevr de Graaf, heb ik geschreven dat dhr vd Lei een vergelijking heeft gemaakt, die hij niet zo heeft opgeschreven. Ik ben teveel uitgegaan van de gevoelens die deze column bij mij opriepen. Zo ziet u maar ook politici zijn mensen met gevoelens.

Van der Lei schrijft in zijn column dat slecht lezen de krijgsmacht (mijn vorige werkgever) in grote problemen kan brengen. Rondrommelen in het gemeentehuis is in zijn ogen voor mij een beter alternatief.

In Nederland worden officieren aan de Militaire Academie Zelfstandig Actief Creatief en Verantwoordelijksheidsbewust (ZACV) opgeleid. Dit heeft een reden. Als militair kom je in zeer verschillende en onzekere omstandigheden terecht. Omstandigheden waarin een beroep wordt gedaan op leidinggevende capaciteiten. Vooral in onzekere omstandigheden beschik je vaak niet over volledige informatie, maar wordt wel besluitvaardigheid vereist. In militaire termen noemen wij dit het BVT-proces (beoordelen van de toestand). Deze wijze van opleiden en opereren heeft echter wel tot gevolg dat militairen soms kort door de bocht zijn en snel conclusies trekken.

De Nederlandse militair staat internationaal bekend om het feit dat hij/zij verantwoordelijkheid durft te nemen en in de geest van een opdracht weet te handelen. In de militaire geschiedenis zijn diverse catastrofes terug te voeren op het feit dat opdrachten te letterlijk werden gelezen en uitgevoerd.

Even terug naar het onderwerp: Ik heb uit de gewraakte column conclusies getrokken, die mijn interpretatie zijn van de mening van vd Lei over de Christelijke Volksbibliotheken en de rol van de overheid.

Wat ik over de twee overige columns mbt collega Gerritsen en raadslid Veldhuizen heb geschreven daar neem ik geen woord van terug. Dat zijn columns die naar mijn mening een breed erkende fatsoensnorm overschrijden. Breed, omdat ik van diverse mensen met verschillende achtergronden deze geluiden heb opgevangen. De column over collega Gerritsen, doet vd Lei af als een grapje. Als zender van de boodschap mag hij dat zo bedoeld hebben, maar de meeste ontvangers die ik heb gesproken zagen de humor van zijn woordkeuze niet in. Zoals u weet worden de bedoelingen van de zender niet ontvangen door de ontvanger.

De wijze waarop vd Lei, al meerdere malen vraagtekens heeft geplaatst bij de integriteit van CDA-raadslid Veldhuizen, verplicht hem er mijn inziens toe met harde bewijzen te komen. Wij leven nog steeds in een land waarin je onschuldig bent, totdat het tegendeel is bewezen. Dat er verhalen rondgaan in diverse gremia, dat de buren van Veldhuizen van alles beweren mag zo zijn, maar dat zijn nog geen feiten.

Geruchten kunnen echter wel zo hardnekkig worden dat zij schadelijk kunnen worden c.q. zijn. Het lijkt mij niet onverstandig als Bert Veldhuizen een reactie geeft op de beschuldigingen die nu reeds een aantal malen aan zijn adres zijn ge-uit.

In zijn column geeft vd Lei mij twee adviezen, de eerste is om te gaan fietsen, misschien kunnen wij samen eens een ritje maken door de mooie omgeving van Putten. Onder het fietsen kan hij, mij misschien nog wat bijspijkeren in het begrijpend lezen. Per slot van rekening is dat zijn vak, als leraar Nederlands. Overigens op de school waar ze mij deze kunst hebben bijgebracht en ook in die periode rommelde dhr vd Lei daar al rond.