8 november 2009 t/m 14 november 2009

Kleuren spelen een belangrijke rol in onze taal. Zo kennen wij vele gezegden met een kleur: Een blauwtje lopen, een groentje zijn, blauw van de kou, geel en groen zien van jaloezie etc.

In het politieke spectrum worden kleuren aangeduid voor een politieke stroming. Rood staat voor sociaal, groen voor milieu partijen, blauw voor liberaal. Wij hebben in Nederland zelfs Rooms-Rode en Paarse kabinetten gehad.

De afgelopen week werd de scheiding tussen GroenLinks en de rode PvdA aangekondigd. Het bestuur van GroenLinks gaf aan geen kandidaten te kunnen vinden voor de lijst. Bij de PvdA hoorde ik die geluiden niet. Een dag later wordt de geboorte van de partij Wij Putten aangekondigd. De oprichters zijn allen van PvdA huize. Zijn zij van kleur verschoten en willen zij niet meer groen en rood zijn, of is er iets anders aan de hand?

Landelijk gaat het in de peilingen niet goed met de PvdA, het rode imago staat onder zware druk. Zou de lokale afdeling van de PvdA bang zijn dat zij daar in de komende verkiezingen last van hebben? Als je dit koppelt aan de toenemende populariteit van lokale partijen, krijg ik toch sterk de indruk dat hier sprake is van politieke marketing.

Krijgt de kiezer met Wij Putten echt iets anders dan PvdA/Groenlinks of krijgt de kiezer die op Wij Putten stemt, gewoon de PvdA? Stem op een nieuwe politieke partij, maar eigenlijk krijg je een oude? Transparantie lijkt mij hierover gewenst. Gezien het feit dat de PvdA/Groenlinks fractie de afgelopen periode transparantie tot een van haar speerpunten heeft gerekend, ben ik benieuwd waar Wij Putten voor staat.

Ook het blauwe landschap in de politiek is in beweging. De links liberale D66 gat in Putten meedoen aan de gemeenteraadsverkiezingen. Een oud bestuurlid van de rechtsere liberale VVD heeft daartoe het initiatief genomen. Er valt gelukkig in Putten de komende verkiezingen weer iets te kiezen.

Kleurrijk is ook de Gervenhof. Vrijdag 13 nov jl mocht ik , als startschot voor de finale afwerking vande Gervenhof de eerste boom planten. In het voorjaar hebben wij een Gervenhof, met een blauwe zone, rode stenen, geel asfalt en groene bomen, als dit geen mooi kleurenpalet is weet ik het niet meer.

Kleuren houden in Nederland ook de gemoederen bezig als het gaat om integratie. Mensen van verschillende kleuren, levensovertuiging en nationaliteiten wonen in Nederland en vormen met elkaar de Nederlandse bevolking. Dat gaat met de nodige problemen gepaard. Momenteel zijn het vooral mensen met een Islamitische achtergrond die onder vuur liggen. Partijen die zich hard en ongenuanceerd uitlaten scoren hoog in de peilingen. Zelfs in gemeenten met veel christenen van gereformeerde afkomst. Bij de Europese verkiezingen scoorde de PVV hier op de Veluwe tussen de 12% en 15% van de stemmen. Notabene in dorpen en gemeenten waar minder dan 2% van de bevolking van allochtone afkomst is.

Als christen slaat mij de schrik om het hart. ’s Zondags in de kerk hoor ik en velen met mij de boodschap van vergeving en genade voor hen die in Christus geloven, hoor ik iedere zondag de oproep tot naastenliefde en niemand in de kerk die daar iets tegen inbrengt. Op maandag lijken echter velen deze boodschap vergeten te zijn, als het gaat om mensen met en andere kleur of overtuiging. Dan stemmen zelfs mensen met een christelijke achtergrond partijen die vinden dat wij een land zijn met en Joods- Christelijke traditie. Een traditie zonder inhoud stelt niets voor. Een Christen hunkert toch naar een levend geloof naar een relatie met God en erkent God toch als hoogste majesteit?

Zoek dan de ontmoeting met mensen die een andere kleur of geloof hebben en vertel hen wie Jezus is en wat Hij voor ons heeft willen doen en bidt voor allen die Hem nog niet kennen. Daar is meer heil van te verwachten dan van partijen die mensen willen uitsluiten.

Misschien komen wij zo tot een kleurrijk Nederland, waarin mensen van verschillende afkomst elkaar herkennen als broeders en zuster in het geloof in de Koning der Koningen en in Zijn zoon Jezus Christus, Amen