Je kent het wel, ga je met je vrouw winkelen en wil je zelf even naar een andere winkel. Je spreekt met elkaar af dat je over een half uur elkaar weer ziet bij dat restaurant op de hoek. Daar aangekomen kun je je vrouw niet vinden, blijkt zij bij het restaurant op de ander hoek van de straat op jou te wachten. Een praktisch voorbeeld hoe het met communicatie kan gaan. Je denkt een voor beide partijen heldere afspraak te hebben en toch blijkt er sprake van een misverstand.

Klaas van der Werf, de nieuwe kopman van Gemeentebelangen, zegt afgelopen week in de Puttenaer dat dit college niet communiceert. Ik heb al eens een artikel over communicatie, onder de titel zenden en ontvangen, geschreven. Als zender en ontvanger niet op dezelfde frequentie staan dan ontstaat er geen communicatie, maar is er sprake van één richtingsverkeer.

Ik vind dat Klaas van der Werf dan ook wel een hele grote broek aantrekt door te zeggen dat het college niet communiceert.

Ik herinner mij dat destijds wethouder van der Werf, door de omwonenden van het Bosbad, middels een verzoek op de Wet Openbaarheid van Bestuur, werd gedwongen over zijn Bosbad plannen te communiceren. Kennelijk stonden zender en ontvanger toen niet goed op elkaar afgestemd.

Ik spreek bijna dagelijks met burgers, besturen van verenigingen, verkeersouders van scholen, stichting besturen etc. Ik vind dat ook een van de belangrijkste voorwaarden voor mijn werk als wethouder. Alleen door met mensen te spreken kan ik mij een beeld vormen van meningen, ideeën en achtergronden en komen tot besluiten. Wat wel belangrijk is om te beseffen is dat wij als gemeentebestuur geen gelukmachine zijn.

Het is mij eerlijk gezegd nog nooit overkomen dat alle mensen, die ik over een onderwerp spreek de zelfde ideeën hebben over een kwestie. Een mening is afhankelijk van overtuigingen, principes, omstandigheden, (eigen) belangen, inzicht in en kennis van een situatie. Zo wil een moeder met jonge kinderen een speeltuin in de buurt, terwijl de wat oudere buren daar faliekant tegen zijn. Wil de ene buurman die boom in de straat laten kappen en wil de andere buurman diezelfde boom handhaven, ik kan zo nog wel even door gaan.

Als bestuurder moet je op basis van al die verschillende meningen en overtuigingen wel een besluit nemen. Als ik dan op de site van WIJ-Putten lees dat zij anders willen besturen en alles willen bespreken met burgers, zie ik een heel groot gevaar: De wethouder, praat, praat nog eens, en nog eens en nog eens met bewoners, belangengroepen etc, maar komt niet of zeer laat tot besluitvorming, omdat niet alle mensen dezelfde mening hebben.

Het doet mij denken aan twee mensen die met elkaar in gesprek gaan over een dagje uit. Beiden vinden dat de ander maar moet beslissen waar we naar toegaan: Gevolg oeverloos gezever en ze komen die dag nergens. Wat is het dan goed als een van beiden de knoop doorhakt.

Het omgekeerde is ook niet goed. Als beiden willen beslissen waar de reis naar toe gaat, ontaard de discussie in een hoog oplopend conflict. Wat is het dan goed als een van beiden toegeeft. Gevolg zij gaan een dagje uit.

Als wethouder zit je soms in de positie dat je moet doorpakken en soms in de positie dat je moet toegeven om het doel te bereiken.

Dat mensen het niet eens zijn met een besluit kan ik mij goed voorstellen. Ik probeer als wethouder helder te zijn in het doel waar ik heen wil en waar ik voor sta. Waar ik geen begrip voor heb is dat sommigen direct beginnen te roepen dat je dan niet democratisch bent. Deze wethouder is niet foutloos, maar is wel bereid te leren van fouten.

Democratie is niet de burger spreekt en de bestuurder voert uit. Dat is overigens wel een beetje de manier waarop Trots op Nederland zich profileert.

Het college voert de overeengekomen plannen uit en de gemeenteraad controleert namens alle Puttense burgers of het college dat op een goede wijze doet.

Als bestuurder ontwikkel je visie, spreek je met belanghebbenden, weeg je belangen en neem je een beslissing . Iedere burger van 18 jaar en ouder, met de Nederlandse nationaliteit in Putten kan zich kandidaat stellen voor de gemeenteraad en als je dat niet wilt, ga dan in ieder geval stemmen op 3 maart as.

Als u een “buikspreekpop”zoekt moet u niet op de ChristenUnie stemmen. Zoekt u mensen, die vanuit oprechte betrokkenheid met mensen willen besturen, dan bent u bij de ChristenUnie aan het goede adres.