Besluitvorming bij politieke, ambtelijke, kerkelijke organen, bij verenigingen, coöperaties, stichtingen neemt soms erg veel tijd in beslag. Een dagelijks bestuur neemt een besluit, dat aan de ledenvergadering moet worden voorgelegd, een College voorstel moet de maand erna in de commissie worden besproken en de maand daarna wordt, als het meezit het besluit in de raad genomen.

Overigens is dit nog razendsnel, vergeleken bij besluitvorming waarbij de grondwet gewijzigd moet worden. Daar moet in twee aaneengesloten perioden de Tweede Kamer met een 2/3 meerderheid mee instemmen. In het gunstigste geval duurt het dan ook 5 a 6 jaar voordat de in het nieuwe regeerakkoord voorgestelde verkleining van Parlement, Provinciale Staten en Gemeenteraden ingevoerd kunnen worden.

Na nieuwe verkiezingen verdwijnt vaak een deel van het collectieve geheugen uit een gemeenteraad en dat is soms erg lastig en leidt soms tot hilarische momenten. Zo ook de afgelopen raadsvergadering in Putten.

Wat is het geval: In 2007 heeft de gemeenteraad een post van €50.000 in de begroting opgenomen als “spiegelgeld.” Dat geld mag het college inzetten voor het verkrijgen van subsidies. Heel veel provinciale en landelijke subsidieregelingen hebben de regel dat de aanvrager een bepaald percentage zelf moet bijdragen. Een project kost bv €100.000, waarvoor €50.000 subsidie is te krijgen als de gemeente zelf ook €50.000 betaald. Dat heet in jargon spiegelgeld: Met geld, geld maken.

Het kredietvoorstel mbt de haalbaarheidsstudie Biomassa-erf Putten heeft betrekking op deze regeling. Bij de provincie Gelderland hebben wij een subsidie aangevraagd en gekregen (€50.000) onder de voorwaarde dat wij zelf €25.000 zouden bijdragen. Gezien de post spiegelgeld in de door de raad vastgestelde begroting geen enkel probleem. Kort nadat wij de beschikking van de provincie hadden ontvangen is een voorstel aan de raad gedaan om de €25.000 die wij hebben ingezet te voorzien van de benaming biomassa-erf.

Met de studie was reeds in februari begonnen, omdat wij mondeling van de provincie medewerking hadden gekregen. De studie is in concept inmiddels klaar en zal in november in de commissie RZ besproken worden. Niets aan de hand zou je zeggen, wel opvallend dat de formele besluitvorming lang op zich heeft laten wachten.

Groot was dan eerlijk gezegd ook mijn verontwaardiging dat het CDA bij monde van dhr Huijgen het College betichtte van het hebben van minachting voor het budgetrecht van de raad. Zeker uit de mond van een geacht raadslid, dat al bijna 13 jaar deel uitmaakt van onze gemeenteraad.

Een raadslid dat, in 2007, notabene zelf heeft ingestemd met de post spiegelgeld. Ik begrijp best dat het CDA politiek een iets andere mening heeft over het biomassa-erf en dat is hun goed recht, maar kom niet met het verwijt dat het college het budgetrecht van de raad zou minachten.

Het bovenstaande voorbeeld geeft aan hoe lastig het is om tot besluitvorming te komen en om die besluitvorming ook consequent toe te passen. In een vluchtige tijd, waarin wij van de ene naar de ander hype lijken te vliegen wordt het er wat dat betreft niet gemakkelijker op.

Een uitdaging en verantwoordelijkheid voor raadsleden en wethouders, vooral degenen met enige ervaring, om de consistentie van besluitvorming te bewaken. Gezien de sfeer in de afgelopen raadsvergadering in Putten heb ik daar goede hoop op. Eerlijk is eerlijk heel stiekem ben ik best een beetje trots op onze raadsleden, ook op Arres Huijgen en het CDA.