Hoe vaak nemen wij het woord samen niet in de mond? Samen iets oppakken, samenwerken, samen zoeken naar oplossingen, samen iets ondernemen. Samen drukt iets uit van gezamenlijk, van gemeenschapszin en van zoeken naar de argumenten, behoeften, belangen van de ander. In de praktijk is er de valkuil van het doen alsof wij samenwerken en het lekker toch zelf bepalen.

Het motto van het coalitieakkoord tussen WIJ-Putten, ChristenUnie en SGP is: Samen VOOR Putten. Samen betekent samen met 19 raadsleden en 23.600 inwoners van Putten werken aan een mooi en goed dorp om in te wonen en te werken. Daarmee wilden de coalitiepartijen aangeven geen politiek te willen, waarin het om prestigegevechten tussen personen en oppositie tegen coalitie zou gaan.

Dat zijn mooie woorden en ik denk dat iedereen dat kan onderschrijven, maar het in de praktijk brengen is een ander verhaal, waarbij ik mij er steeds weer van bewust ben hoe lastig het is de ander daadwerkelijk de overtuiging te geven dat je het Samen wilt doen, maar ook hoe groot de valkuil is van het doordrukken van mijn eigen zin.

Op 5 november jl was de eerste begrotingsvergadering van deze bestuursperiode. Is een begrotingsvergadering altijd een hoogtepunt in het bestuurlijke jaar en een bijzonder moment, dit jaar des te meer, omdat het de eerste begroting is van dit college.

Ik heb in het verleden wel eens begrotingsvergaderingen meegemaakt, waarin meer dan 20 moties/amendementen werden ingediend en waarvan er niet een op een meerderheid in de raad kon rekenen. Dat was tekenend voor de sfeer die er destijds was. Niet gericht op Samen, maar op ik.

Dit jaar ging het anders, natuurlijk was de oppositie op een aantal punten scherp en kritisch, heel goed zou ik zeggen. Verschil met andere jaren was dat het nu vooral over inhoud ging en niet zozeer over personen. Diverse moties en amendementen werden ingediend en dit jaar zijn er zelfs 7 unaniem aangenomen. Voor mij een teken dat in de breedte van de gemeenteraad de bereidheid er is om Samen VOOR Putten te gaan, ondanks de politieke verschillen van mening. Ik vind dat een compliment aan de hele gemeenteraad waard.

Op zondag 14 november jl hebben vertegenwoordigers van Raad en College (zie weblog van Peter Brink) samen met Puttenaren en Ladelunders, de slachtoffers uit de beide wereldoorlogen herdacht. In het bijzonder de 111 Puttense mannen die in Ladelund zijn omgekomen en daar begraven liggen. Voor de 60e keer herdachten Ladelunders en Puttenaren samen de slachtoffers.

Verzoening over de graven heen was het leidende thema. Terugkijkend is er in de laatste 60 jaar, door het grote verdriet heen, een Gods wonder geschied. Tussen Puttenaren en Ladelunders is er vriendschap ontstaan. Centraal in de verzoening heeft Gods woord gestaan. Door naar elkaar te luisteren en met de Bijbel op schoot met elkaar te spreken, kwam er ruimte om samen te bidden.

Het gebed gaf ruimte voor verzoening en vriendschap. Dat is een wonder van God, dat kan menselijkerwijs eigenlijk niet. Ik mocht als loco-burgemeester tijdens mijn toespraak daar iets van zeggen. Ik heb o.a. genoemd dat onze gemeenteraad de contacten tussen Putten en Ladelund belangrijk vindt en van de nieuwe burgemeester verwacht dat die de contacten zal onderhouden en verdiepen.

Die nieuwe burgemeester gaat er komen en er valt ook echt iets te kiezen, gezien het aantal van 32 sollicitanten.

Ik heb de laatste weken een aantal keren de vraag gehad of ik ook gesolliciteerd heb. Dat heb ik niet gedaan. Het ambt van burgemeester is een mooi en prachtig ambt. Een burgemeester wordt geacht boven de partijen te staan en verbindend te werken. Ik zeg niet dat ik dat niet zou kunnen, maar een profeet wordt in zijn eigen vaderland niet geëerd. Als wethouder wil ik mij samen met mijn beide collega wethouders en nieuwe burgemeester in blijven zetten VOOR Putten