Ja zeggen

Oppositie- en coalitiepartijen hebben hun eigen rol in het politieke debat. Elke politieke partijs schrijft in haar verkiezingsprogramma het “verhaal” dat zij heeft voor het goede leven in de gemeente, de provincie, het lans, Europa. Met dat verhaal probeert de partij zoveel mogelijk kiezers te krijgen die zich in dat verhaal herkennen.

Het verhaal dat de meeste stemmen krijgt, heeft vrij vertaald het grootste draagvlak in de ge-meente. Zo simpel kan het zijn. De werkelijkheid is echter veel complexer, met als belangrijkste reden dat er geen partij in Nederland, Gelderland of Putten is, die meer dan 50% van de stem-men krijgt. Er moet dus altijd onderhandelt worden met anderen over een uit te voeren pro-gramma. De partijen die het daar over eens worden vormen een coalitie. Die partijen zeggen, weliswaar op huwelijkse voorwaarde, ja tegen elkaar en ja tegen het afgesproken akkoord.

Het College van B&W gaat vervolgens aan de slag om de gemaakte afspraken te verwezenlij-ken. Logisch dus dat veel voorstellen van B&W op het ja-woord van coalitiepartijen kan reke-nen.

Betekent dit automatisch dat de oppositie dan altijd het nee-woord gebruikt? Dat ligt per partij verschillend. Als de partij een programma heeft dat haaks staat op wat de anderen willen, ligt het voor de hand dat zij vaak nee-zegt. Een andere partij, van wie het programma lijkt op dat van de andere, zou op inhoudelijke gronden vaak ja kunnen zeggen tegen voorstellen.

In Putten zien wij dat ook. De VVD fractie steunt opvallend vaak de college voorstellen, omdat zij zich inhoudelijk daarin kan vinden. Ik ben blij met die constructieve houding van de VVD fractie. De fractie van GB had van nature de neiging vanuit oppositionele overwegingen nee te zeggen, maar tot op heden steunen zij het college vaker dan dat zij in het verleden hebben gedaan.

Voor de grootste oppositiefractie het CDA ligt die vergelijking met het verleden lastiger, omdat zij voor het eerst in haar bestaan in Putten geen coalitiepartij zijn. Ook zij steunen op een aantal dossiers het college, inhoudelijk kunnen zij vaak ook niet anders, omdat zij jarenlang als coalitiepartij mede vorm hebben gegeven aan het beleid. Bij het Bosbad, de sportnota zien wij de steun van het CDA en daar ben ik blij mee.

De huidige coalitiepartijen proberen de dialoog te zoeken met de oppositiepartijen en niet op voorhand binnen de coalitie e.e.a. dicht te timmeren. Die houding van de coalitie voelt voor de oppositie niet vertrouwd aan. Een coalitie die wil overleggen ipv opleggen is in Putten even wennen. Ik hoop van ganser harte dat de oppositie haar wantrouwen kan laten varen en samen met de coalitiepartijen invulling wil geven aan een constructief bestuur voor Putten.

Door die uitdaging aan te nemen kan er meer worden bereikt en wordt de politiek levendiger en uitdagender voor alle partijen en het college. De uitdaging niet aangaan, zou er toe kunnen leiden dat de coalitiepartijen de zich gedwongen gaan voelen de “achterkamertjes” op te zoeken. Dat zou een gemiste kans zijn.

Oppositie en coalitie zeg JA tegen elkaar als het gaat om heldere en volgbare politiek. Zeg JA tegen elkaar in het belang van ons Putten. Elke politieke partij heeft vanuit haar eigen achter-grond, overtuiging of visie het beste met Putten voor.

Laten wij als lokale bestuurders en politici SAMEN VOOR Putten gaan. Ik zeg JA, wat zegt u?