Jullie moeten eens wat vaker met de burger meedenken, kreeg ik vorige week te horen van een ondernemer. Mijn antwoord was, dat zou ik ook zeggen als ik mijn zin niet zou krijgen, meedenken met onze inwoners is wat ik dagelijks doe.

Ik vroeg of de ondernemer een beeld had van wat en wethouder doet en hoe het in het gemeentehuis is geregeld met bevoegdheden.

In zijn beeld is de wethouder de baas van de afdelingen en bepaald die wat er moet gebeuren en als er niet geluisterd wordt zou de wethouder ambtenaren mogen ontslaan. Niets is minder waar.

Zijn de burgemeester en de gemeenteraad nog zelfstandige bestuursorganen, de wethouder is eigenlijk niets. Heeft de wethouder geld nodig voor beleid, moet de gemeenteraad beslissen of de wethouder het benodigde geld krijgt. Is er sprake van ambtelijk disfunctioneren is het iet de wethouder die de bevoegdheid heeft om personele maatregelen te treffen, maar is het de gemeentesecretaris, die de bevoegdheid heeft tot het treffen van personele maatregelen. De wethouder heeft geen enkele hiërarchische verhouding met het ambtelijk apparaat. Wel heeft de wethouder invloed, dat is echter wat anders dat macht/bevoegdheid

Als wethouder heb je te maken met individuele wensen van burgers enerzijds, wetgeving en beleid anderzijds. Steeds moet worden gewogen wat het meest zwaarwegend is. Die extra meter van die schuur, die schuur, die als woning wordt gebruikt mag dat, het groter bouwen dan is vergund, meer dieren in de stal dan is vergund, die clandestien gebouwde recreatiewoning of sauna hoe daarmee om te gaan.

Allerlei vragen die op het bordje van de wethouder komen en waar een besluit over genomen moet worden. Telkens de vraag welke wetgeving geldt er, welk beleid heeft de gemeenteraad vastgesteld, welk belang heeft de individuele burger, welke rechtsongelijkheid tussen inwoners treedt op als ik de burger volledig zijn zin geef.

Is het terecht om een schuur die als woning wordt gebruikt ook daadwerkelijk de bestemming woning te geven. De waarde van een woning is vele malen groter dan van een schuur.

Wij kijken altijd of een situatie vergund kan worden binnen de bevoegdheden die wij als gemeente hebben. Als dat zo is, zal er alsnog een vergunning aangevraagd moeten worden, niet om geld binnen te halen, maar wel om zaken, ook voor de toekomst gewoon goed geregeld te hebben.

Als het legaliseren niet kan binnen bestaande regelgeving wordt er gekeken wat er wel of niet kan. Kortom mijn werk bestaat voor het grootste deel aan het meedenken met burgers over het oplossen van problemen.

Hoe krijgen wij als gemeente/wethouders dat beter in beeld bij onze inwoners. Goed nieuws is immers gen nieuws. In de krant lees je bijna nooit dat een burger blij is met de gevonden oplossing. Veel vaker verschijnen er artikelen over zaken waar heibel over is.

Via indirecte en directe contacten krijgen wij soms te horen dat men blij is met de wijze waarop is meegedacht. Zo bracht de Dienst Landelijk Gebied vorige week verslag uit van hun bezoeken aan ruim 170 agrarische bedrijven in Putten. Het grootste deel van onze agrariërs ervaren de gemeente als een gemeente die goed is voor haar boeren en met hen meedenkt.

Ik kan u zeggen dat mij dat erg goed deed en stiekem ben ik ook een beetje trots op onze ambtenaren, zeker van RO, bouwen en milieu, die veel te maken hebben met aanvragen van onze agrarische ondernemers en dat vertel ik ze ook.