Zo tegen het eind van het jaar lijken bomen centraal te
staan in Putten. Sinterklaas heeft zijn
hielen nog niet gelicht of in de huiskamers en zelfs op het Fontanusplein
verschijnen de “kerstbomen.” Bomen die een gezellige sfeer moeten creëren. In
zijn algemeenheid kun je inderdaad zeggen dat bomen een bepaalde sfeer kunnen
creëren. Wandel maar eens door een van de mooie bossen rond Putten en je proeft
verschillende sferen in een loofbos, naaldbos, hakbos, lente, zomer, herfts en
winter. Of loop maar eens door een van de lommerrijke lanen van Putten.

Toch ga ik het niet over het plaatsen van bomen hebben, maar
over het verwijderen van bomen. Laat ik eens beginnen met een van de
bespiegelingen van Rene Roelofs, op de site van WIJ-Putten. Hij schrijft over
de vergunning voor de kap van 245 bomen op het terrein van SDCPutten, een
sportpark en geen park om in te sporten. Rene kent de plaatselijke verordening
behoorlijk goed, naar ik weet. Hij moet dan ook weten dat de gemeente Putten
zelfs een vergunning aanvraagd voor “handelsmaat”bomen, die in de volksmond
opschot heten. De gemeente is dus strenger voor zichzelf dan voor anderen in
Putten als het gaat om kapvergunningen. Als ik zo op het Sportpark PutterEng rondloop
en ik zie al het opschot, dan is 245 bomen niet veel.

Wat ik echter nog veel belangrijker vind is de functie van
de PutterEng, namelijk sport. Grasvelden, waarop te weinig licht komt en teveel
blad valt lopen hard in kwaliteit achteruit. Kunstgras, waarop veel blad valt
vergt extra onderhoud. Meer zichtlijnen op het sportpark, maakt het ook echt
een sportpark, waarbij verenigingen elkaar zien en samen kunnen werken. D e
gemeente heeft daartoe o.a. een combinatiefunctionaris aangesteld. Zo’n
sportpark moet aan de buitenkant natuurlijk mooi groen blijven en de mooie
bomen behouden, maar het is een SPORTpark en geen Park, waarin gesport wordt.
Volgens mij is dat een glashelder verhaal en niet zoals Renee Roelofs schrijft
een gevolg dat de deal tussen gemeente en SDCPutten niet gehaald wordt.

Tweede voorbeeld van door
de bomen het bos niet meer zien is de column van vorige week van Renger
Kas in de Puttenaer. Hij suggereert dat Staatsbosbeheer zomaar een beetje
begint te kappen om aan geld te komen. Hoe ver kun je de plank misslaan.
Staatsbosbeheer gaat haar Houtproductie met 10% in 5 jaar tijd vergroten. Dat
is o.a. een gevolg van het rijksbeleid dat de gelden voor Staatsbosbeheer met ca
50% kort in de komende jaren. Dat vergt een omslag van SBB. Zij zullen nu na
moeten denken om geld op een andere manier te genereren, juist om de natuur te
beheren.

Houtoogst is er daar slechts een deel van, maar ook de pacht
voor gebouwen/woningen, het verpachten van jachtrechten, maar ook het aanbieden
van nieuwe activiteiten en excursies, waarbij het ontdekken van natuur
centraal staat. Een dagje bos ipv een
dagje Efteling dus. SBB zit in en verandertraject en dat zal best met problemen
gepaard gaan, maar ik ontmoet bij SBB mensen, die nadenken over op welke andere
wijze als in het verleden zij de natuurgebieden, waarvoor zij het beheer hebben
kunnen bewaren , beheren en ontwikkelen.

Laten wij zuinig zijn op onze groene woon en leefomgeving in
Putten, maar laten wij er alstublieft met gevoel en verstand mee omgaan. Soms
moet je snoeien om te kunnen (blijven) bloeien en dat is geen eenvoudige zaak.

U kunt een steentje bijdragen door eens een natuuruitje te
doen bij een van de natuurbeheerders in Nederland. Het is leuk, ontspannend,
leerzaam en je gaat echt met andere ogen naar de natuur kijken en met andere
oren luisteren. U doet uzelf er een plezier mee en u ondersteund het behoud van
mooie natuurgebieden. Als dat niet het nuttige met het aangename verenigen is.