Onfatsoen en Onbenul

U denkt waarschijnlijk wat is dit voor raar gedoe, die
Kleijer zal wel van het padje zijn, of op z’n minst hard met zijn hoofd op het
ijs gevallen zijn. Dat is niet het geval. Waar gat dit dan wel over?

Zoals u waarschijnlijk weet, vanuit de media, zijn de
wethouders in Apeldoorn afgelopen week opgestapt, naar aanleiding van grote
problemen met het grondbedrijf in Apeldoorn. Ik weet onvoldoende van alle inns
en outs om daar een inhoudelijk oordeel over te vellen en daar waag ik mij dan
ook niet aan.

Wat ik op internet tegenkom aan reacties van zeer veel “geciviliseerde”
kiezers ligt ongeveer in de lijn, van wat ik in de eerste alinea beschreef.
Alsof wethouders alleen maar op eigen gewin uit zijn, alsof zij geen fouten
mogen maken, alsof wethouders behoren tot de paria’s van onze samenleving. De argumentaties
die in de reacties worden aangevoerd, zijn niet zelden zonder enige
inhoudelijke kennis van de wijze waarop de politiek werkt, wie waarvoor
verantwoordelijk is (burgemeester, ambtelijk apparaat, wethouder en raad)

Er zijn er maar weinigen die enigszins blijk geven van enige
beschaving in hun reacties. Ik wil absoluut niet de indruk wekken dat men het
altijd eens moet zijn met elkaar. Sterker nog meningsverschillen zijn prima en
die spreek je met elkaar uit, kritische burgers die indringende vragen aan hun
volksvertegenwoordigers en bestuurders stellen graag zelfs.

De verschillende internetfora hebben meer weg van een vroeg middeleeuws
volksgericht. In 500 jaar is de mensheid, ondanks alle technische vooruitgang en
welvaart en kennelijk niet beschaafder op geworden.

Nu even naar Putten, want daar zal het wel anders zijn.
Helaas ook in ons dorp zijn wethouders voor sommigen de spreekwoordelijke pispaal,
waarover en tegen wie je al je frustraties, boosheid en agressie gewoon de
vrije loop kunt laten gaan. Ja, mag roepen dat wij er niets van begrijpen, dat
wij sjoemelen met de waarheid, dat wij helmaal niets uitvreten, dat we onbetrouwbaar
zijn, dat we incompetent zijn en de kranten nemen dit zondermeer over, op de
verjaardagen worden de “sterke”verhalen aan elkaar verteld.

Ik zou er bijna zelf in gaan geloven. Ik heb alleen nog niet
vaak ervaren dat er iemand is die aan mij vraagt hoe de vork nu precies in de
steel zit, of waarom het college handelt zoals het handelt. Kennelijk is dit
iets wat in de tegenwoordige tijd de norm is. Je schrijft je mening als
ingezonden stuk naar de krant en verifieert niet even in het gemeentehuis hoe
het zit. Burgers die een bericht krijgen dat hen niet welgevallig is, schrijven
in de eerste twee alinea’s van hun mail dat de gemeente aan vriendjespolitiek
doet, zomaar anderen het voordeel gunt en spreken hun verontwaardiging uit dat
wij dat allemaal doen van hun belastingcenten.

Ik vraag mij wel eens af of al die mensen die zo afgeven op
de gemeente, hoe die in hun bedrijf hun werk doen. Zij maken waarschijnlijk
nooit een inschattingsfout, zijn altijd bereid om over te werken, bellen
waarschijnlijk altijd direct terug als daar om gevraagd wordt, doen altijd hun
stinkende best en zijn allemaal voorbeeld werknemers.

Of hoe doen al die mensen dat in hun vrije tijd als lis van
de sportvereniging. Zijn altijd aardig, hebben nooit aanmerkingen op de
scheidsrechter, maken nooit een overtreding in het vuur van de strijd. Kortom
met zulke sporters kunnen we de scheidsrechter wel afschaffen.

Of al die kerkgangers in Putten. Ze zijn het altijd met
elkaar eens. Hebben nooit kritiek op de inhoud van de preek. Zijn allemaal
actief in het kerkelijk werk of als vrijwilliger in het dorp.

Zo kan ik nog wel even doorgaan, maar wat bij mij blijft
hangen als ik deze voorbeelden doordenk is, ook bestuurders en raadsleden zijn
net normale mensen, met hun fouten, onhebbelijkheden, hun inzichten en hun
karakters.

Zullen we dat met elkaar blijven beseffen en proberen op een
fatsoenlijke wijze met elkaar in gesprek te gaan. Zullen we proberen naar
elkaar te luisteren om zo een poging te doen om op basis van inhoudelijke
verschillen verder te spreken.

Dat scheelt een hoop onfatsoen en onbenul, dan is er ruimte
voor dialoog en kunnen er oplossingen voor problemen gevonden worden.