Maar wat is een “hamerstuk”? Dat is een agendapunt waarbij niemand meer aan het woord komt. Het is in de commissievergadering behandeld en daar heeft iedereen zijn zegje kunnen doen. Als het voorstel dus naar de raadsagenda verhuist, is het niet altijd noodzakelijk dat daar in de raadsvergadering weer over gesproken wordt. Dat gaat natuurlijk niet op bij belangrijker onderwerpen zoals de WMO of het jongerenbeleid, maar als het om een legesverordening gaat, kan dat zonder nadere bespreking worden afgehandeld. Natuurlijk mag je bij een hamerstuk ook tegen stemmen. Het fenomeen “hamerstuk” is ingevoerd om te zorgen dat raadsleden niet bij elk punt van de agenda de commissievergadering over gaan doen. Dat kost veel tijd en het maakt de politiek ook stroperig.

Op de fractievergadering van maandag hebben we op deze manier met een korte raadsagenda te maken. Dus hebben we mooi de tijd om over andere zaken te praten. We hebben ook nog bezoek. Een burger komt met een zaak die hij onder onze aandacht wil brengen. Ik vind dat altijd wel leuk en het is ook goed om daarvoor open te staan. Je hoort het meestal eens van een andere kant en het is goed open te staan voor de informatie van de inwoners van Putten. Deze bezoeker wijst ons terecht op een zaak die meer aandacht nodig heeft.

Dinsdag dacht ik: lekker een avond niets doen. Maar dat ging niet door. Een vriend van ons belde op. Hij is met verlof uit India in Nederland. Zo’n verlof is ook een soort vakantie en dus ging het gezin naar het zwembad (weliswaar niet het Bosbad, maar wel in deze regio). Belangrijke papieren in een kluisje gedaan en zwemmen maar. Maar het kluisje was niet zo veilig, want bij terugkomst was het leeggehaald: autopapieren, autosleutels, geld, de bankpasjes – alles weg. En dus reed ik met mijn auto naar het zwembad, om ze te gaan helpen. Kleine criminaliteit noemen we dit, maar het kost je een hele avond. Onze vrienden zijn dan nog een paar dagen, zo geen weken bezig om al hun officiële papieren weer in orde te laten brengen. Zo klein is deze criminaliteit dus ook weer niet.

Woensdagavond moeten er thuis een aantal zaken geregeld worden. Zaterdag is er een familiedag, waar ook nog het een en ander voor gedaan moet worden.

Donderdag is er dus raadsvergadering. Met de hamerstukken gaat het snel, maar als laatste agendapunt is er het Bosbad. Ard Kleijer legt uit hoe de zaak ervoor staat en dat is niet zo best. Het college zou op persoonlijke titel in het Bosbadbestuur plaats nemen. Maar daar heb je wel een aansprakelijkheidsverzekering bij nodig en die is door de verzekeraar opgezegd. Die verzekering zou ervoor moeten zorgen dat de wethouders niet financiëel nadeel ondervinden van hun werk als bestuur van de Stichting Bosbad. Het college neemt dus vooralsnog geen zitting in het Bosbadbestuur. En hoe nu verder? Dat weten we dus ook (nog) niet. Op 12 juli wordt er een extra raadsvergadering gehouden over het zwembad. Het college gaat in die tussentijd hard aan het werk om zoveel mogelijk informatie in te winnen over een uitkomst in dit zoveelste probleem van het Bosbad. Wordt vervolgd dus.

Bij dit agendapunt is het de eerste keer dat ik woordvoerder ben in raadsvergadering. Dat is best wel spannend, maar het ging goed. Het is een heel apart gevoel om achter de katheder te staan en daar het woord te voeren. Je denkt natuurlijk dat iedereen luistert maar dat zal wel mijn idee zijn, want ik was de laatste spreker en dan is de aandacht al verslapt. Als laatste preker moet je ook iets bedenken wat de andere sprekers nog niet hebben gezegd of gevraagd en dat is niet altijd makkelijk. Een raadsvergadering verder en een ervaring rijker.
We staan nog lang over het Bosbad na te praten. Dit heet dus een hoofdpijndossier. Maar het lijkt me wel een uitdaging er iets van te maken.

Zaterdag is er familiedag. Ik weet niet of mijn schoonfamilie het op prijs stelt als ik over hen schrijf. Ik doe het dus maar niet. Ik betwijfel trouwens of dit nuttige informatie is voor de inwoners van Putten…