De hele P C Hooftstraat was afgezet en er waren veel leuke dingen te beleven. Er werd skeelerles gegeven en er waren andere behendigheidsspelletjes. Vreemd genoeg stond er ook een grote vrachtwagen, en even dacht ik: wie doet er nu zo dom, maar ook hier was over nagedacht. Rond de vrachtwagen waren rode en groene lijnen getrokken en met behulp daarvan gaf de chauffeur duidelijke uitleg over de “dode hoeken”. Het is heel goed om eens te zien hoe dat nu precies zit. Natuurlijk wist ik er wel wat van en als automobilist kun je je daar ook wel iets bij voorstellen. Maar toch, als je - met de chauffeur - om zo’n vrachtwagen heenloopt dan krijg je met behulp van de gekleurde lijnen een goed overzicht van waar de bestuurder je wel en niet ziet en dat is spectaculair. Ik wist niet dat het zo moeilijk was, om als chauffeur een goed zicht te hebben op de voetgangers en fietsers. Ook hoor je dan ook eens hoeveel moeite een chauffeur doet om toch vooral de kleine weggebruikers in de gaten te houden. Er ging ook een jongensdroom van mij in vervulling: ik mocht even op de plaats van de bestuurder zitten, en ik kon mij even inbeelden dat ik net als de chauffeur dat monster volkomen beheerste.

Teruglopend van de jongensdroom treffen we een echtpaar, dat een zorgboerderij runt voor autistisch kinderen. Ze zijn op dit straatfeest om ouders te informeren over hun werk. Met Samenleving in mijn portefeuille vind ik het belangrijk contact te hebben met dit soort initiatieven. We praten niet alleen over subsidies, maar ook over wat zij voor die kinderen doen. Een goede aanvulling op onze dossiers en nota’s om eens de mensen zelf te horen praten over het werk waarvoor wij subsidie geven. Het is dus een leerzame middag.

Om dan toch even bij de zaterdag te blijven: dat is voor mij ook een dag van ontspanning. Heel vaak ga ik ’s morgens vroeg ‘spinnen’ (RPM) bij Wellness Putten. Dat is een leuke sport en werkt voor mij ontspannend. Na het spinnen ga ik samen met de hele groep koffiedrinken en ook dat is leuk en gezellig. Maar als het mooi weer is en dat is het vanmiddag, dan ga ik met mijn racefiets weg. Soms met een groepje, maar vanwege het straatfeest heb ik nu niets afgesproken, dus ga ik alleen. Meestal maak ik een rondje van ongeveer 50 km over de Veluwe. Dan fiets ik alle drukte van de week van mij af. Er zijn veel mensen op stap, ze genieten van het mooie weer. Ik besef weer eens met dankbaarheid dat ik in een omgeving woon waar mensen graag met vakantie naartoe gaan.

Zondag is een heerlijke rustdag, met ’s avonds een wijkavond. Er zijn veel oudere mensen aanwezig, jeugd van vroeger werd dat in mijn vorige kerkelijk gemeente genoemd. Dat kleurt ook wel de gespreksonderwerpen. Het is goed om ook deze belevingen te horen en daarmee je winst te doen. Het valt mij op dat veel van deze mensen bezorgd zijn over de huidige gang van zaken in de kerk. Ik vraag me af of ik later ook zo bezorgd zal zijn. Nu ben ik nog vol energie om eraan mee te werken en ben ik er optimistisch over.

Maandagavond: een vergadering over het onderwijs voor de jeugd in de kerk. Hier wordt bezorgdheid omgezet in daadkracht, iets wat mij wel aanspreekt. Betrokken als ik ben, zie ik hier ook allerlei mogelijkheden. Maar ik moet wel op mijn valkuilen letten, de lat dus niet te hoog leggen.

Dinsdagavond ga ik voor Hendrie van Beek naar de commissie Ruimtelijke Zaken. Hendrie is helaas verhinderd wegens ziekte in zijn familie. We krijgen een mooie maar ook wel lange presentatie over de reconstructiewet. Dat gaat over de reconstructie van het landschap, een boeiende materie met veel aandachtsgebieden - de boeren, de toeristen, de woonkernen... Diverse bestuursorganen zijn hier aan het samenwerken en ze hebben mooie plannen. Toch zijn de agrarische raadsleden in deze commissie er wel licht kritisch over. Ze zien de voordelen, maar zeker ook de nadelen. Bekijkt u maar eens de website van de Gelderse Vallei.

Donderdag is er een extra raadsvergadering over het Bosbad. Tot mijn spijt kan ik daar niet heen. Ik ga op een bedrijfscursus, die is al een paar keer verzet en de cursusleider vindt het dus niet verstandig deze weer te verzetten. Hendrie of Christine zal mij dus moeten vervangen. Misschien schrijft Ard er nog over in zijn weblog.

Ik kom moe en afgedraaid van de cursus terug. De cursus ging over interne communicatie en het opzetten van een afdelingsmissie. Dat zijn intensieve gesprekken. Vrijdagsavonds doe ik dan ook niets.

Zaterdagmorgen staan we als gezin vroeg op om de Bulgarijegangers uit te zwaaien: een groep jeugd uit onze kerkelijk gemeente, die een weeshuis gaat opknappen in Bulgarije. Om 07:15 vertrekken ze uit Putten om laat in de middag aan te komen in Roman. Het is belangrijk om deelgenoot te zijn aan hun verantwoordelijkheid daarvoor en wij willen ook laten zien dat we als gezin met hen meeleven en ook voor hen bidden. Als ik de jongeren heb uitgezwaaid ga ik met mijn racefiets er op uit. Ik rij naar Vierhouten en terug over de Stakkenberg, bij elkaar eem rondje van 52 km.