De bergen vinden we mooi en indrukwekkend. Je proeft Gods veelzijdigheid. In Zwitserland sta je bij zo’n kristalhelder beekje, en je weet: dit wordt een rivier en in ons land wonen we in de delta van diezelfde rivier! Maar wat een verschil in landschap. Elke keer als ik daar op zo’n rots zit uit te kijken, bedenk ik hoe ongelooflijk het is dat er mensen zijn die het scheppingsverhaal een sprookje vinden. Ik geef toe dat het voor mensen niet te bevatten is. Maar we hebben het dan ook niet over een mens, maar over God en dat is het verschil. Ik kan het dus ook niet volgen, maar vertrouw en geloof de Schepper.

Voor mij is de evolutietheorie meer een sprookje. Ik snap niet hoe dat kan werken. Er was eerst niets, toen was er een (oer)knal - van niets dus, en toen was er leven??? Als je dat wetenschappelijk aanvaardbaar vind, akkoord (eigenlijk niet dus). Maar voor een gewone HBO-opgeleide elektronicaman is dat toch niet te volgen. Natuurlijk is deze redenatie te kort door de bocht. Maar is het diskwalificeren van de schepping als een sprookje ook niet te kort door de bocht? Is het wetenschappelijk gezien ook niet dom dat je een theorie uitsluit omdat jij daarin niet gelooft? Als je God uitsluit ben je dus altijd bezig met het “bewijs” dat Hij het niet gedaan kan hebben. Dat lijkt me niet erg wetenschappelijk. Het lijkt me dan eerlijker en wetenschappelijker om te zeggen: ik snap het ook niet. Ik zie de evolutietheorie dan ook meer als een poging om de problemen op te lossen als je aanneemt dat God niet bestaat. Dan moet je nu eenmaal iets anders verzinnen. Ik zou tegen die mensen willen zeggen: sterkte ermee - het lijkt me niet gemakkelijk om God altijd  te ontkennen. En eens zal Hij laten zien dat Hij er is. (zie ook dit dossier)

De vakantie is voor mij een adempauze waarin ik tot rust kom. Even er helemaal tussenuit. Lange wandelingen maken, boeken lezen, gezellig kokkerellen, en af en toe uit eten. En ik vind het ook altijd weer goed om terug te zijn. Terug in je eigen dorp, in je eigen huis en in je eigen kerkelijke gemeente. Met nieuwe energie aan je werk gaan. Ik heb nooit goede voornemens bij de jaarwisseling, maar wel bij het begin van een nieuw seizoen. Hoe ga ik het allemaal weer oppakken? Ik wil beter luisteren naar de mensen in Putten, vooral naar de mensen die het slechts worden gehoord. Open zijn en niet uit zijn op eigen gelijk, of je eigen standpunt altijd verdedigen. Maar ook een goede planning maken, zodat ik ruimte heb om te ontspannen.

Het  politieke vergaderwerk ligt nog een tijdje stil, behalve bij de commissie Bezwaar&Beroep. Daar is van de week alweer de eerste zitting geweest, en dat betekende dus veel leeswerk.
Maar verder ligt het politieke werk nog stil, en dus heb ik tijd voor mijn racefiets. Ik maak diverse tochten. Vanaf januari 2007 heb ik al 4000 km gefietst. Stel dat ik per dag ongeveer 100 km fiets (en ik kan best meer), zou ik in tien dagen naar Zwitserland kunnen fietsen...

Als je het hebt over ‘luisteren naar de inwoners van Putten’ – in het dorp hoor je altijd wel opmerkingen over ‘de gemeente’ die iets doet of juist iets niet doet. Zo hoorde ik al opmerkingen over de appartementen die in het voormalig pand van Kuiper aan de Dorpstraat komen. Opmerkingen over de inzameling van plastic op de gemeentewerf. Of commentaar dat het zwembad nu nog niet is verbouwd. En dat er voor de jongeren zo weinig is te doen. Dat Après Ski niet door gaat en dat dit de schuld is van de gemeente. Ik hoorde trouwens ook van mensen die het heerlijk vinden dat Après Ski een keer niet door gaat en of dat zo blijft. Ik ga er nu niet allemaal een antwoord opgeven. Maar in de loop van het nieuwe seizoen moeten hier wel antwoorden voor komen. Wordt vervolgd dus.

De aankomende weken zal mijn weblog niet erg lang zijn, omdat er politiek nog niet veel valt te beleven. Misschien ga ik wel een lijst bijhouden van alle punten die de inwoners van Putten mij aanreiken.