Niet alleen komt er veel post van het gemeentehuis, maar die enveloppen wegen ook nogal wat en er zijn er bij die niet eens door de brievenbus passen. Deze week krijg ik ook een aantal dossiers bezorgd voor bezwaar en beroepcommissie.  Binnen twee dagen komen dan al die dossiers binnen plus de commissiedossiers en de raadsagenda met onderliggende voorstellen. Dus heb ik aardig wat te lezen in de komende dagen.

Een vast agenda-onderdeel bij de commissie Samenleving is het Bosbad. Misschien hebt u het ook gelezen in de Puttenaer: dat de nieuwe voorzitter van het Bosbad enthousiast is over de verbouwing van het zwembad. Goed en mooi dat daar nieuw leven in geblazen wordt. En dan ook nog door iemand die weet waar het over gaat. Niet alleen is hij vertrouwd met de problematiek van een zwembad, maar het proces van aanbesteding en het ontwikkelen van verdere toekomstplannen voor het Bosbad heeft hij van dichtbij meegemaakt. Een oordeel van iemand die verstand van zaken heeft. Ook goed dat hij informatie geeft over wat er veranderen gaat. En niet onbelangrijk, dat het u niet direct veel meer geld gaat kosten. Natuurlijk betaalt u wel mee via de belasting. Maar als het toegangskaartje ook nog eens flink stijgt gaat het dubbel op.

We krijgen natuurlijk nog wel de uitdaging van de beweegbare bodem in het wedstrijdbad. Bij Triton wordt er waarschijnlijk met spanning gewacht op de a.s. commissievergadering Samenleving. Hoewel de commissie natuurlijk allereerst informatie wil van en vragen wil stellen aan wethouder Ard Kleijer, zal Triton toch wel nieuwsgierig zijn naar de standpunten van de politieke partijen.

Laat ik voorop stellen, dat de ChristenUnie Triton dat wedstrijdbad van harte gunt. Ons raadslid Evert de Graaf is een enthousiaste waterpolospeler geweest bij Triton en weet dat ook wel aan ons over te brengen. Maar er zijn meer belangen in Putten.

Een voorbeeld. In hetzelfde nummer van de Puttenaer hebt u een interview kunnen lezen met de straathoekwerker mevr. Christel Kroezen, die vorige week is gestart. Ze gaat contact maken met de jeugd in ons dorp. Maar in het interview geeft ze ook aan dat ze met 16 uur per week maar beperkte mogelijkheden heeft. Ze gaat overleggen met de jeugdwerker in de Krakerrr en met de jeugdwerker van het BOS-project. Dat is goed en ook terecht, maar hoeveel uur blijft er over om echt de straat op te gaan?

Toen ik het las dacht ik: 16 uur, dat is twee dagen - wat kun je doen in twee dagen? Soms heb ik al het gevoel dat een hele week door je handen glipt. Ik zou graag zien dat het een fulltime job is. Het woord zegt het al: fulltime, je doet niets anders dan alleen maar bezig zijn met dat werk. Dan kan ze ook ’s avonds de straat op gaan. Ik ben dus erg benieuwd naar haar eerste ervaringen en naar wat haar mogelijkheden zijn.  We zullen overdenken wat we doen als ChristenUnie. Ard Kleijer kan ons daar goed bij helpen en zijn informatie is wel belangrijk, voordat we een keuze kunnen maken. Spannend vind ik het wel, want eigenlijk wil ik allebei: én een goed zwembad én een fulltime straathoekwerker. Vanaf deze weblog wil ik mevr. Christel Kroezen welkom heten namens de ChristenUnie Putten. Wij wensen u sterkte en Gods zegen toe bij uw werk!