Op maandagavond tijdens het fractieberaad passeren alle commissievergaderingen de revue. Hoewel we stilstaan bij alle agendapunten, neemt de beweegbare bodem van het Bosbad wel een belangrijke plaats in. In het begin denk ik: we verschillen wel erg van mening. Maar als je alle argumenten op een rijtje zet, hebben we veel overeenstemming, zelfs heel veel. We gunnen Triton en het Bosbad van harte de beweegbare bodem. De grote vraag is: mogen we die verantwoordelijkheid ook nemen, moeten we het geld niet aan andere projecten geven. Daar staan we ook lang bij stil.
Voor de commissie Samenleving staat ook nog het armoedebeleid op de agenda. Als je de nota leest die door twee studenten is gemaakt, besef je weer eens dat de meerderheid van de mensen het goed heeft, maar dat er ook een groep is die daarbij achterblijft en eigenlijk steeds meer terrein verliest.

Op dinsdagavond is er opening van het onderrichtproject voor alle jongeren in onze kerkelijke gemeente. Ik ga er met mijn hele gezin heen en niet alleen als lid van de Taakgroep Onderricht. We zingen veel en in gebed wordt het onderwijs aan de jeugd opgedragen aan onze hemelse Vader. Helaas moet ik de bijeenkomst vroegtijdig verlaten want een collega belt dat het op mijn werk niet helemaal goed loopt. Aangezien ik bij een dagblad werk (Nederlands Dagblad) kan dat niet uitgesteld worden en moet ik direct actie ondernemen.

Woensdag is er commissie Samenleving. Ik ga erheen met mijn aandacht geheel bij de beweegbare bodem van het Bosbad. Maar er is meer in de wereld, wordt mij direct duidelijk. We krijgen een presentatie over huiselijk geweld. Ik ben onder de indruk van de cijfers en het verhaal van het Steunpunt en van de politie. Bekijkt u ook eens de site van het steunpunt (www.steunpunthuiselijkgeweld.nl), want het is een zaak waar u en ik als gewone burgers het meeste aan kunnen doen. Als raadslid kun je eigenlijk alleen maar zorgen dat er deskundige mensen aangesteld worden en dat er geld beschikbaar wordt gesteld. Opnieuw blijkt, evenals bij de jongerenproblematiek, dat het gezin wel heel belangrijk is. Niet voor niets dat in het christelijk denken het gezin de hoeksteen van de samenleving wordt genoemd. En eigenlijk lees je dat al in de eerste hoofdstukken van Genesis. Trouwens ook hoe het fout kan gaan.

Daarna komt het Bosbad. Er zijn maar liefste drie insprekers, burgers die ons nog gegevens willen geven over dit agendapunt. De eerste spreker pakt hard uit, hij is duidelijk boos. Feitelijk heeft hij niet helemaal gelijk. Ik wijs hem er niet op en geen van de partijen doet dit. De man is duidelijk boos en teleurgesteld in het hele proces. Hij miste communicatie en overleg met het college en het Stichtingsbestuur. De tweede en derde spreker zijn duidelijk rustiger en vertellen rustig de voordelen van de beweegbare bodem. Ook wethouder Ard Kleijer zet de zaken duidelijk en rustig uiteen. De vragen die PvdA/GroenLinks hadden gesteld waren al door hem beantwoord, ze lagen al op papier voor ons klaar toen we binnenkwamen.

Op donderdagavond is de commissie Middelen. Ik vervang Hendrie van Beek, die deze avond moet voorzitten. Ik stel vragen over de hoeveelheid vernielingen vorige week in het dorp. Samen met het CDA en SGP vragen we ons af waarom de politie niet meer heeft gedaan. Alweer moet Ard Kleijer namens het college antwoorden. Het heeft de aandacht van het college en zij zullen ons er over rapporteren. Verder gaat het in de commissie over leges- gelden en ook over de structuur van de bestuurlijke vorm van de regio. Daar valt een andere keer wel meer over te zeggen. Maar dat moet Ard Kleijer eigenlijk doen , hij weet er meer van en is de vertegenwoordiger van het college in de RNV (Regio Noord Veluwe).

Op vrijdagavond gaan Ard Kleijer, Christine van den Hazel en ondergetekende op bezoek bij onze oud-fractievoorzitter Andries van den Berg. Hij is verhuisd naar Westerbork. Dat is een eind rijden, maar het is mooi weer en we hebben genoeg te praten. We praten Andries helemaal bij over alles wat er in Putten gebeurt en hij is ook nieuwsgierig naar een aantal projecten waarbij hij betrokken was. Op de terugweg trekken we twee conclusies: Andries mist de politiek, en hij zal er in Westerbork ook wel weer snel bij betrokken zijn. Hij is een geboren politicus en de ChristenUnie moet het van zulke mannen hebben.

Op zaterdagmorgen ga ik samen met mijn vrouw Mieke naar de Ginkelse Heide. Daar springen parachutisten van het Engelse leger naar beneden ter herdenking van de Slag om Arnhem. Het is mooi weer, we nemen dus de fietsen mee achterop de auto en fietsen het laatste stuk naar de heide. Als militair ben ik vaak medewerker van deze herdenking geweest Mijn vader was in 1944 op deze heide toen de Rode Duivels - zo werden ze genoemd vanwege hun rode baretten en hun moedige strijdvaardigheid – naar beneden kwamen. Mijn vader was gevlucht met een groep overlevenden uit Wolfheze dat voor de landing gebombardeerd was uit veiligheidsoverwegingen. Hij heeft toen veel vrienden en bekenden verloren, van zijn ouderlijk gezin wonderwel niemand. Evenals Putten heeft de oorlog ook zijn diepe sporen in Oosterbeek getrokken. Een rustiek dorp onder de rook van Arnhem werd in een week tijd frontlinie en veranderde in een slagveld waar vele burgers(350)  bij omgekomen zijn.

Ik hoop op een rustige zaterdagavond, maar helaas. Om 20.00 uur gaat de telefoon dat er ernstige problemen met het computersysteem zijn. Ik ben degene die het snelst op kantoor kan zijn. Laat op de avond ga ik moe naar huis. Ik kan op een arbeidzame week terugkijken, maar hoop dat de aankomende week wat meer rust in petto heeft voor mij.