Er valt nog wel een heleboel te lezen en dat doe ik ook wel, maar ik lees ook een mooi boek.

Op donderdagavond ga ik met Ard mee naar de bijeenkomst van GB over het ketenbeleid.
Wien heeft hulptroepen laten komen uit het Westland. Er is een raadslid uit die gemeente, die vertelt hoe het in zijn gemeente is aangepakt. Belangrijke uitkomst van de discussie is dat er afspraken moeten komen tussen het college en de keten. De keten moeten dus ook zorgen dat ze aanspreekpunten hebben. De keten sluiten is geen optie, ze verdwijnen en duiken ergens anders weer op en we zijn het overzicht kwijt. Ze staan op privégrond en de eigenaar van de keet is dus ook verantwoordelijk voor wat daar gebeurt. Ik zou ook een voorstander zijn om eens te spreken met de eigenaren van die keten.

Ik heb een goed gevoel bij die avond. Ard Kleijer heeft ons standpunt goed onder woorden gebracht en ik vind het fijn dat het college ook op die lijn zit.

Thuisgekomen merk ik dat ik een verjaardag van vrienden ben vergeten. Jammer maar ik kan het niet meer terug draaien. Want vrienden zijn goed om je bij thuis te voelen. Ik ga er wel een keer samen met Mieke op bezoek, dat lijkt me een goede oplossing.

Vrijdag heb ik ook vrij en we gaan als gezin “uit”, naar Rotterdam. Er zijn daar leuke dingen te beleven. We gaan o.a. naar Railz. Daar is een soort Madurodam opgezet rond een aantal modelspoorbanen. We genieten van de mooie en leuke details. Daarna zwerven we door de stad. Mieke is daar geboren en voor een deel opgegroeid. Ik heb er ook acht jaar gewerkt en we weten dus beiden goed de weg in de binnenstad. We gaan in de Oude Haven kijken en gaan via de Boompjes terug de stad in. Het is mooi weer en de stad bruist van energie. We rusten uit in de mooie en grote bibliotheek. Vroeger zat ik daar vaak te studeren en nu loop ik daar zomaar met mijn gezin rond. Als we een pizza hebben gegeten gaan we terug naar Putten met de trein. Want naar zo’n grote drukke stad ga je met het openbaar vervoer. Niet alleen is de trein makkelijk en snel in het centrum, maar je moet toch in de tram en in de metro hebben gezeten.

Zaterdag ga ik met de “Limburggroep” op de racefiets een rondje rijden. In het begin is het koud maar na een paar kilometer word ik toch lekker warm. Na een 45 km zijn we tevreden weer thuis.