Ik heb inderdaad aan een voorbespreking mee gedaan, zeker. Maar niet om informatie achter te houden en ook niet om daar de zaak even te beslissen. Soms is het echter beter dat je als coalitiepartijen even de koppen bij elkaar steekt om in ieder geval te peilen hoe er over bepaalde zaken wordt gedacht. Je vormt niet voor niets een team. Maar maakt u zich niet ongerust, de partijen onderling komen voor hun eigen partijbelang op. En als er al iets wordt afgestemd, dan moet dat wel kloppen met de partijstandpunten. Maar je moet ook rekening houden met het feit dat de oppositiepartijen graag roepen ‘dat de coalitie hier verdeeld over is!’ Om dat nadrukkelijk te voorkomen, hebben we dus onderling overleg.

En zoals ik al eerder in mijn weblog schreef: wie is er gebaat bij uitgebreide discussies over elke oprisping van het Bosbadbestuur of over een tegenvaller? Misschien wordt een tegenvaller wel gecompenseerd met een meevaller. We hebben een deskundige man als voorzitter gevraagd – laat die netjes zijn werk doen zonder dat we hem de hele tijd voor de voeten lopen. Dat voor de voeten lopen kan trouwens niet meer, want dhr Van der Lee wil er mee stoppen binnenkort. Heel veel werk gebeurt nu pro Deo en er moet ook nog brood op de plank komen. Van niets kan ook een Bosbadbestuurder niet leven. Ook speelt een rol dat de integriteit van deze man wel vaak zonder bewijzen in twijfel worden getrokken. Er zijn partijen die de integriteit kennelijk ieder keer in twijfel wensen te trekken, maar tot nu toe zonder enig bewijs. Voor de persoon in kwestie is dat een vervelende zaak. Want op den duur moeten mensen wel gaan denken dat er wel iets van waar moet zijn. Zo heeft een minderheid toch grote invloed. Niet vanwege duidelijke argumenten, maar door verdachtmakerij. En zo krijgen ze dus iemand zo ver dat hij moet opstappen. Ik vraag me af of dat wel eerlijke politiek is.

Er ontstaat zo voor het stichtingsbestuur van het zwembad wel een onwerkbare situatie, want welke goede bedoelende burger wil nu nog in het Bosbadbestuur zitten. In de krant staat dat het een soap is, wat mij betreft is het meer een drama waarbij de zwemmer uit Putten het slachtoffer is. Is dat de schuld van dit college? Ongetwijfeld hebben ze fouten gemaakt, wie geen fouten maakt, maakt meestal niets. Maar ook het vorige college kwam er niet uit.  En het college daarvoor ook niet.
Maar de ChristenUnie is een constructieve partij en we zien het voorlopig nog als een uitdaging en zullen onze wethouder steunen in dit proces.

Gelukkig zijn er ook andere zaken die de aandacht vragen. Helaas heeft de pers daar minder belangstelling voor. Donderdagavond bij de commissie Samenleving was de pers verdwenen na het agendapunt van het Bosbad. Zoals wethouder Fabriek opmerkte: kennelijk heeft de pers geen belangstelling voor jeugdzorg en leerplicht. Want er lag een belangrijk document ter bespreking. Er moet een ZAT (ZorgActieTeam) komen, van deskundigen als onderwijsmensen en psychologen die eerder dan nu in de basisschool groepen kinderen begeleiden die problemen hebben of problemen kunnen krijgen. Ook de leerplicht is een belangrijk gegeven. Leerlingen horen op school om voorbereid te worden op een arbeidstoekomst. Iemand die goed en ook leuk werk heeft zit nu eenmaal beter in zijn vel dan iemand die het niet naar zijn zin heeft in de maatschappij, en deze laatsten veroorzaken ook veel problemen. Dus goede begeleiding op school en het actief toezicht houden op de leerplicht is een goede zaak.

En dan is het zaterdag. Ik maak de tuin een beetje op orde, in de winter kun je het allemaal wat makkelijker bij houden, het onkruid groeit dan niet zo snel en samen met mijn jongste dochter hang ik lampjes in onze blauwspar. Aan het begin van de middag moet er natuurlijk gefietst  worden, niet te lang want het is wel koud. Een klein rondje van 40 km dan maar. Ik moet ook op tijd thuis zijn, want om vijf uur ga ik oliebollen bakken en verkopen voor de stichting Help Tabitha. De Sichting staat op de jaarlijkse kerstmarkt en bakt en verkoopt daar oliebollen. De opbrengst gaat naar een weeshuis in Bulgarije. Dit is een diaconaal project van onze kerkelijke gemeente. Ik proef eerst een oliebol, je moet toch weten wat je verkoopt. Hij is erg lekker, en de verkoop gaat goed. Het is wel koud maar ook gezellig en er hangt een leuke sfeer. ‘s Zondags in de kerk hoor ik dat de opbrengst van de verkoop maar liefst 1617, 02 euro is. Ik hoop dat de weeskinderen daardoor een leuker kerstfeest hebben.