We vergaderen bij de familie Van den Hazel in een zijkamer, die ik de bibliotheek noem. Of Christine die kamer ook zo noemt weet ik eigenlijk niet. Maar het is een gezellige kamer met veel boeken en stoelen die uitnodigen om te gaan zitten lezen. Kortom, echt een kamer voor mij, met mooie, leuke, spannende en ook goede boeken. Maar ja, ik ben hier om te praten en niet om te lezen. Dat het zwembad weer op de agenda staat met de jaarrekening, is als mosterd na de maaltijd. We kunnen er veel over roepen, maar eigenlijk is het al besloten in de raad. Wat is er nu nog te bepraten over het Bosbad! Na een raadsvergadering van een hele avond en een stukje nacht alleen maar over het zwembad, is iedereen het eigenlijk zat. Ik hoop dat ook de andere partijen daar ook zo over denken. Maar je weet maar nooit. Ook op de commissievergadering wordt er achteraf nog over door gepraat. En je bedenkt wat je eigenlijk had willen zeggen. Gelukkig maakt Christine daar een relativerende opmerking over. Volgens haar is dat een normale reactie en dus niets bijzonders. Dat is niet tegen dovemans oren gezegd.

De lokale omroep VeluweFM krijgt per jaar subsidie, maar volgens de richtlijnen van het Commissariaat van de Media krijgen ze te weinig. Zoals op de commissievergadering donderdag ook gebleken is, zijn de meeste partijen en ook de ChristenUnie voor de subsidieregeling die het commissariaat voorstelt. Geen aparte regels in Putten, maar geven wat hun toekomt volgens landelijke regelgeving. Ik vraag me wel eens af: hoeveel mensen luisteren er naar deze radiozender? Radio luisteren is niet meer zo’n moderne manier van tijdsbesteding. Maar VeluweFM heeft zeker een functie.

Deze week ga ik ook weer naar een vergadering van de taakgroep Onderricht van onze kerkelijk gemeente. Deze taakgroep regelt en organiseert allerlei cursussen voor de kerkelijke gemeente. Mieke geeft tot aan Pasen een cursus over de evangeliën. De cursus stopt met de lijdensgeschiedenis en dan is het ook Pasen. Verder worden er niet alleen “kennis-”cursussen gegeven, maar ook over praktische geloofszaken. De taakgroep bestaat uit onze dominee en een kerkenraadslid en een aantal mensen zoals ik, die iets voor de jeugd willen doen. Lid van zo’n werkgroep zijn is goed en leuk om te doen, maar je moet ook uitkijken niet met een dubbele pet op te gaan zitten. Want de kerkjeugd krijgt ook subsidie en dus beslis je ook over wat er met die subsidie gebeurt. Dat doe ik niet praktisch, maar je bent wel medeverantwoordelijk.

Ook voor ons gezin is het een drukke tijd. De oudste dochter heeft een toetsweek. De jongste dochter een week met veel repetities. En Mieke is nog druk aan het vergaderen voor het rapport voor de aankomende synode vergadering van onze kerken. We zijn dus allemaal druk, maar het is dan ook met de avondmaaltijd erg gezellig, ieder heeft zijn eigen verhaal en de leuke dingen natuurlijk. Januari is een echte werkmaand vind ik. De maand duurt lang en wordt niet zoals december onderbroken door een feest.
Maar gelukkig, de dagen worden al wel een beetje langer, en de eerste krokusjes komen al boven in onze tuin.