Als ik maandagmorgen de gordijnen opendoe is het een schitterend gezicht: het heeft gesneeuwd. Snel ontbijten en met Mieke wandelen in de sneeuw. Met het fototoestel in de aanslag lopen we op Schovenhorst. Prachtig hoe een landschap kan veranderen met een laag sneeuw. Er is weinig verbeelding voor nodig om je in het buitenland te wanen. We lopen twee uur buiten en gaan dan gezellig met elkaar koffiedrinken. En dan gaan we rond twaalf uur naar mijn schoonouders in Wageningen. Met de aanwezige familie lopen we in het mooie natuurgebied bij Nol in ‘t Bosch (tussen Wageningen en Renkum). Hier ligt niet zoveel sneeuw als in Putten, maar tijdens de wandeling komt er nog wel een dun laagje bij. ’s Avonds neem ik ook nog vrij van raadswerk, maar op dinsdag moet er natuurlijk nog wel wat gebeuren.

We hebben deze maand drie keer commissievergadering Samenleving. Eentje over Stroud en de keten. Eentje over de Welzijnsnota en de WWB (wet werk en bijstand)  die ook voor de grap wel de ‘wet water en brood’ wordt genoemd. En een informatieavond over de WMO en de WSW. Ja, afkortingen leer je wel als je bij de overheid werkt. Bij elkaar is dat heel veel informatie. Wat is een verstandig keuze als het om de jongeren in de keten gaat? Wat moeten we met Stroud, toch maar wachten op een MFA (= multifunctionele accommodatie, weer een afkorting)? De Welzijnsnota gaat over de subsidie voor allerlei verenigingen die goede dingen doen voor de gemeenschap in Putten, ook niet iets waarover je even tussen neus en lippen door beslist.  Dan  de problematiek van de WMO. Hoe zit het nu precies met die alfahulp en die minder uren huishoudelijke hulp voor hoogbejaarden die nog goed thuis kunnen wonen? En dan nog over werk en bijstand en dat ook nog toegepast op mensen, met meer beperkingen dan ik.

In de krant las ik dat met Wien van de Brink de daadkracht is verdwenen uit het college. Misschien is dat wel zo, maar een heleboel zaken kún je maar zo niet even regelen. Het gaat namelijk niet over mijn geld en mijn welzijn, maar over dat van de Puttense bevolking. En je kunt natuurlijk veel herrie schoppen en een feestje bouwen over een verharde zandweg, maar zo spectaculair is dat nou ook weer niet. En dat ging over één zandweg en niet over een plan voor alle zandwegen die verhard moesten worden. Op die manier kun je makkelijk scoren. Maar de ChristenUnie is niet zo’n actiepartij, wij gaan voor eerlijkheid voor alle mensen en misschien duurt dat wat langer, maar op langere termijn hebben de inwoners daar meer aan. Maar soms denk je, ik wilde dat het allemaal wat sneller ging. Inspraakprocedures en bezwaarschriften kosten veel tijd en geld. Maar er is nu eenmaal gekozen voor deze manier van democratisch werken.

De Welzijnsnota is ook zo’n onderwerp dat veel tijd vraagt. Maar het gaat ook over de subsidie voor de aankomende vier jaar. De hoogte van die subsidie is meestal van grote invloed op de begroting van menig koor en muziekvereniging. Vaak zijn in het verleden ook besluiten genomen op ad hoc basis en niet met beleid ondersteund. Aan die situatie willen we nu een einde maken. Dat heeft voordelen, omdat de subsidie dan eerlijker wordt verdeeld. Maar heeft als nadeel, dat er ook verenigingen zijn die dan minder krijgen dan voorheen. Daar staat tegenover dat er nu andere verenigingen nu eindelijk ook in aanmerking komen voor subsidie. We moeten dus goed uitkijken wat we doen: ieder zijn deel, gemeten naar eerlijke en objectieve maatstaven.

}