Het is de eerste fractievergadering van het nieuwe seizoen en dus wordt er ook over de vakantie gepraat. Maar al snel gaat het weer over Putten en haar inwoners. Zoals ik beloofd heb, stel ik voor om de situatie van Elim en de Schauw te bespreken. Iedereen vindt het een goed idee. We gaan inlichtingen verzamelen en we gaan kijken of we actie kunnen ondernemen. Nog niet tijdens de raadsvergadering, omdat we nog niet genoeg inlichtingen hebben en niet het risico willen lopen verkeerde zaken naar voren te brengen. We zijn het er wel over eens dat de schaalvergroting in de zorg niet altijd leidt tot verbetering van de zorg zelf. Je loopt het risico dat de organisatie te groot wordt en moeilijk bestuurbaar is. Het contact met de werkvloer verdwijnt heel vaak, daarvoor in de plaats komen formulieren. Korte lijnen en direct contact met de werkvloer is erg belangrijk voor iedereen. Iedereen voelt zich dan verantwoordelijk. Dit is overigens geen onbekend verschijnsel. Ook bij de WMO wordt schaalvergroting toegepast. Dat zal financiëel wel beter zijn, vooral administratieve handelingen kunnen sneller en efficiënter gedaan worden. Maar of de mensen die de zorg ontvangen daar zo blij mee zijn, dat vragen maar weinigen zich af. Ik heb het idee dat de zorg vercommercialiseert  en dat  het niet meer over de personen gaat, maar over de efficiency. We kunnen het niet meer betalen, roepen de ministers om de beurt. De vergrijzing komt eraan!. Ik denk zelf ook: als we de zorg willen handhaven op het huidige niveau, áls dat al toereikend is, dan moeten we er veel meer geld voor uittrekken, en dat betekent dat de werkende mensen meer belasting zullen moeten gaan betalen. De mensen die in de zorg werken hebben afgezien van hun topmanagers geen erg hoog salaris.

Maar dit is heel algemeen gesteld. Wat gaan we voor Putten doen? We weten dat de invloed van de plaatselijke overheid klein is, maar toch gaan we vragen stellen aan het college. In de eerste plaats om te weten hoe het zit. Waar hebben we nog invloed? De verzorgingstehuizen zijn weliswaar niet het eigendom van de gemeente, maar er wonen wel inwoners van de gemeente en de politiek is er ook voor die mensen. Ik ben benieuwd wat eruit komt.

Op dinsdagavond ga ik nog samen met een vriend een rondje fietsen, niet te ver, want het wordt al vroeg donker. Het is mooi weer en het fietst mooi. Thuis gekomen moet er nog gelezen worden. Ook op woensdagavond heb ik nog geen vergaderingen, maar er is genoeg te doen. Voorbereiden voor de raadsvergadering, telefonisch overleg met Christine, e-mailtjes schrijven en beantwoorden.

Op donderdagavond is er raadsvergadering met een volle agenda. Onze fractievoorzitter Hendrie van Beek is voorzitter, omdat de burgemeester nog op vakantie is. Robin Hoogendijk neemt afscheid en Wim Lukassen treedt aan als raadslid en mevr. De Lorme wordt commissielid. Haar echtgenoot was ooit VVD-wethouder in Putten, dus helemaal onbekend met de politiek is zij niet. Mevr. de Lorme wordt commissielid bij Samenleving, dus ik zal haar vaak tegenkomen. Bij de ingekomen brieven reageren we op een brief over de mini- camping. Zoiets is een welkome aanvulling op het camping-aanbod in Putten. Veel campings hebben vaste staanplekken, maar dit is een camping voor trekcaravans en tenten. Als het binnen de wettelijke normen valt, zijn we hier wel voorstander van. Een ander belangrijk punt is de aankoop van de panden aan de Achterstraat, waar garage Van Rossum zat. Het college heeft voorkeursrecht op die panden gelegd en dat heeft de raad bevestigd. Nu kwam het college met het voorstel om dit aan te kopen. Onze wethouder heeft hier veel werk voor gedaan en iedereen was er ook voorstander van. GemeenteBelangen wilde nog meer aankopen, maar daar was de meerderheid van de raad het niet mee eens. Ook de ChristenUnie was geen voorstander om nog meer grond aan te kopen. Een doorgang van de Dorpsstraat naar de Achterstraat is wel leuk, maar niet noodzakelijk en kost wel heel veel euro’s.

Zaterdagavond ga ik naar de Catwalk kijken. Ons kerkelijk gemeentelid Gerieke Dunsbergen heeft hier erg veel voor gedaan. Ik loop naar het begin van ‘s werelds langste Catwalk en vind daar Gerieke en haar man Joop. Ik vraag hoe het gaat, maar Gerieke is erg druk. Maar Joop is in opperbeste stemming: het gaat allemaal heel goed, het is droog en er zijn heel veel mensen, kortom het is een geslaagd festijn. Ik zie ook de collegeleden lopen. Samen met een jurylid lopen zij de hele Catwalk langs om hem op te meten en ze zijn het met elkaar eens, dit is de langste catwalk van de wereld, het record is een feit. Gefeliciteerd organisatie! Het was de moeite waard. Ik heb veel Puttense organisaties, verenigingen en bedrijven gezien. Niet alleen leuk maar ook goed om je zo aan de bevolking te presenteren. We zouden als raad ook maar eens mee moeten lopen.