In de morgendienst laat ds. Houtman vanuit Psalm 87 zien dat we in de stroom van volkeren op weg zijn naar onze Vaderstad in de hemel. Het maakt niet uit van welk volk je bent, allen die in God geloven zullen zijn genade ontvangen. Of we nu uit Iran komen of uit Rusland of uit een klein landje aan de Noordzee, het maakt niet uit. Het spreekt mij bijzonder aan. Voor God zijn alle mensen gelijk. Er is dus geen verschil in ras en nationaliteit. De burgemeester van Rotterdam kan dus best in Marokko geboren zijn. Er is geen reden om hem niet burgemeester te laten zijn van Nederlands tweede stad. Nederlandse jongeren zijn op zijn minst niet veel beter dan Marokkaanse jongens. We moeten mensen beoordelen op wat zij doen en niet op hun afkomst.

In de middagdienst laat ds Drost zien hoe de samenwerking in het buitenland verloopt. Ds Drost is zendeling in de Oekraïne. En is dus in dat land een vreemdeling. Drost vertelt levendig over de christenen in de Oekraïne en ik voel me verbonden met deze broeders en zusters. Misschien vormt taal een barrière, maar het geloof in onze God zeker niet.

We gaan een werkweek beginnen met weinig politiek, want het is herfstvakantie in onze provincie. Ik gebruik de tijd om veel te lezen uit de documenten die er nog liggen met het opschrift  “ter kennisneming”. Ik hoef er meestal niets mee te doen, maar ik moet ze wel opslaan in mijn geheugen en er zitten soms ook documenten bij die vragen oproepen. Dergelijke vragen stellen we dan meestal in een commissievergadering. Of we vragen onze wethouder Ard Kleijer om een toelichting en het kan zijn dat we een ambtenaar op het gemeentehuis om inlichtingen vragen. Hoewel ik nog druk ben met het raadswerk kan ik dat wel thuis doen en dat geeft toch een vakantiegevoel. In de meeste weken ben ik wel een aantal avonden weg.

De laatste twee dagen van de week ben ik ook vrij van mijn dagelijkse werk. We gaan op donderdag een eind wandelen in de bossen. Hoewel het die dag nog veel regent blijven wij droog en we komen moe maar tevreden thuis. Ik ga naar het gemeentehuis om in de commissiestukken te lezen. Bij de bibliotheek in de bestuursvleugel van het gemeentehuis liggen de commissiestukken altijd ter inzage. Deze stukken bevatten meer achtergrond-informatie over de agenda’s van de commissievergadering. Natuurlijk kijk ik allereerst naar de achtergrondinformatie van de commissie Samenleving, maar ik snuffel toch ook nog even in de map van de commissie Middelen. Ik heb daar de afgelopen tijd veel commissie werk gedaan en dus ben ik wel nieuwsgierig wat daar nu op de agenda staat. Thuis had ik al gezien dat er een ICT-onderwerp bij zat, namelijk de vervanging van alle pc’s op het gemeentehuis. Nu weet ik als geen ander dat dit belangrijk is en ook dat het in de begroting is opgenomen, maar het is wel een bedrag in dezelfde orde van grootte als wat we aan Rood/Wit hebben uitgegeven. Dus is het belangrijk goed te kijken waaraan het besteed wordt. Maar helaas er zit geen offerte bij de stukken.

Bij Samenleving kijk ik uitgebreid naar de begroting en de jaarcijfers van het Bosbad. En van die jaarcijfers word ik niet vrolijk. Maar al lezend in de cijfers en de toelichting daarop wordt het wel duidelijk. Het is een groot bedrag, maar we hadden het wel kunnen verwachten. Als het zwembad langer dicht is vanwege het uitlopen van de renovatie is het logisch dat de inkomsten ook langer stilstaan. Als het zwembad gesloten is kun je ook geen kaartjes verkopen. Er zullen in de a.s. commissievergaderingen nog wel de nodige woorden over gezegd worden en er zitten ook nog wel punten in die een nadere uitleg vragen.

Tenslotte kijk ik nog naar de plannen voor het MFA. Dat zijn mooie plannen, maar ook die kosten veel geld. Voor dat ontwerp is ook wel geld gereserveerd maar ook dat raakt een keer op. En we kunnen niet plannen blijven maken, er moet ook een keer een concreet plan uitkomen. Het wordt dus een mooie commissievergadering met een paar belangrijke zaken.

Want we kunnen wel allerlei plannen maken en dat is zeker ook goed. Maar de kredietcrisis zal ook economische gevolgen hebben. Gelukkig kunnen we nu nog niet overzien wat er allemaal gaat gebeuren. Maar één ding is wel duidelijk: we gaan een tijd tegemoet die financieel niet makkelijk zal zijn. Dat is geen pessimisme maar realiteit. En daar moeten we in de plaatselijke politiek wel rekening mee houden. Het is nu eenmaal makkelijker méér geld uit te geven dan minder. Verplichtingen die je bent aangegaan zoals rond het Bosbad kun je niet meer terugdraaien, maar bij nieuwe projecten moet je wel goed uitkijken wat er gebeurt. Niet de economie stil liggen door alle projecten te stoppen, maar wel verantwoorde keuzes maken: wat is goed voor Putten en wat is goed voor de economie?