Maar als ik de verschillen zie in de programma’s van de beide kandidaten, dan kun je daar een student politicologie opzetten met de opdracht: zoek de verschillen op en werk ze maar uit. Ik kan ze maar met moeite vinden. Ik las een kop in een krant:  “Obama kan alleen maar tegenvallen”.  Die kop trok mijn aandacht natuurlijk meteen. Wie schrijft er zo’n kop over een man die net de eindoverwinning heeft behaald? Maar ik las het artikel  in een adem uit. Deze man heeft zoveel beloofd in de verkiezingstijd - als je dat op een rijtje zet, kun je niet nalaten te lachen.

Het onderwijs wordt vernieuwen, het financiële systeem hervormen, de armoedebestrijding te lijf gaan… en hoe hij dat doet, geen idee. Maar de belasting verlaagt hij ook. Dit moet inderdaad een wonderman zijn. Ik ben benieuwd. Maar let maar eens op: de mensen die hem nu alle lof toejuichen lopen straks het hardst om te roepen dat deze man veel te onervaren was en wel mooi kan praten, maar weinig voor elkaar krijgt. Ik wens Amerika een goede tijd toe.
Wat ik ook niet begrijp is dat er zoveel Tweede Kamerleden naar Amerika gaan. Is dat om te kijken hoe het moet? Of om onder de indruk te zijn van zo iemand, en om nog meer toezeggingen te ontlokken, waarvan ieder mens weet dat het luchtkastelen zijn? Ik hoop werkelijk niet dat Arie Slob dit straks gaat na doen. Laat die maar gauw terugkomen. En ik hoop dat hij de kiezers niet te veel gaat beloven, maar eerlijk blijft.

En is Obama echt christelijk? Dat weet ik natuurlijk niet en daar hoef ik ook geen oordeel over te hebben. Maar zijn programma bevat niet veel componenten die overeenkomen met die van de ChristenUnie. Velen christenen in Amerika hadden toch bezwaren tegen deze linkse rakker. Waar zijn we toch zo van onder de indruk? We gaan in Nederland ook hoe langer hoe meer de weg op van populisme. Niet de inhoud, maar hoe je het brengt is belangrijk. Dat doen we in de politiek en ook in de kerk. De dominee moet wel zeggen wat wij graag willen horen. Anders is die negatief of snapt onze vragen niet.

Maar nu weer terug naar Putten. Het zwembad, het MFA, de N303 vragen onze aandacht en de lol van een avondje entertainment-politiek op de televisie is weer afgelopen. Deze week was er raadsvergadering met als belangrijke punten: het MFA en het milieubeleid. Voor het MFA was een ingewikkelde constructie bedacht, maar het werkt en de coalitie is het toch met elkaar eens geworden. Ook VVD en SGP groeien in de rol van coalitiepartijen. Het helpt kennelijk als ze zelf een keer het met het college eens zijn en de andere coalitiepartijen niet. Wat zijn mensen toch boeiende wezens.

Maar wat gaat er nu gebeuren met het MFA? Er komt nu een onderzoek dat de alternatieven in beeld gaat brengen. We willen een vergelijking kunnen maken. Is 8 miljoen voor een MFA echt veel te veel, of is dat een eerlijk bedrag? Gaat de exploitatie van de gebouwen van Stroud en de bibliotheek ieder afzonderlijk minder kosten dan die van één groot gebouw? Daarmee is de MFA natuurlijk niet geheel van de baan, maar we moeten wel realistisch blijven. Als de verbouwing en de exploitatie van de afzonderlijke gebouwen goed kan functioneren, dan moeten we er geen groot indrukwekkend gebouw gaan neerzetten. Maar de angst die PvdA/Groenlinks naar voren bracht is mij vreemd. Dat klonk als: alles is goed, als er maar geen MFA komt. En ik maar denken dat dit een progressieve partij is, die vernieuwingen en verbeteringen wil doorvoeren. Het lijkt wel alsof PvdA/Groenlinks culturele ontwikkelingen wil tegen houden. De basisbibliotheek heeft toch echt meer ruimte nodig als dit gebouw uit de jaren ’80, en zo kan ik nog wel een aantal zaken opnoemen. De angst voor nieuwe ideeën is wel erg groot in onze gemeente. Vaak is het college gebrek aan visie verweten en misschien was dat voor kort ook zo. Maar de raad is wel vaak bang voor doorpakken. Niet alleen is de MFA daar een voorbeeld van, maar ook het Bosbad. Hoe vaak heeft de raad dat voor zich uit geschoven! Het is zo vaak voor ons uitgeschoven dat de verbouwing ook langer gaat duren. En dat langer duren is binnenkort weer onderwerp van gesprek. Hoe kan dat nou, vragen een aantal fracties zich.

Volgende week is de jaarlijkse Begrotingsvergadering. Ik ben benieuwd of we dat ook vernieuwd doen. Of zijn we nog steeds bang dat de burgers het niet snappen, als we niet een lange, lange algemene beschouwing houden…