We zijn dus ook al een tijd bezig met het bestuderen van de begroting 2009 – 2012, zoals dat officiëel heet. Dat is geen gemakkelijk bezigheid, dat bestuderen. Nu ga ik niet alle bedragen optellen want dat  doen de computers op het gemeentehuis en als ict-er heb ik daar alle vertrouwen in. Maar waar gaat het geld heen en onder welke voorwaarden gebeurt dat, en staan er geen dingen in die we niet zo hebben afgesproken?

Het college heeft goed werk geleverd. De begroting ziet er goed uit en zelfs de oppositie heeft weinig inhoudelijke kritiek. Dus de ambtenaren die eraan gewerkt hebben komt ook een deel van de eer toe. Zij hebben het document gemaakt en weten ook precies hoe het in elkaar zit. Maar de politieke verantwoordelijkheid ligt bij het college.

De hele week waren er al onderhandelingen over moties en stellingen die ingenomen werden. En we hebben zoals altijd ook nog coalitieoverleg: je moet toch een beetje als eenheid optreden. Als partij kies je ook je eigen punten uit om de burgers tegemoet te komen. Wij gebruiken daar als eerste aanzet onze partijprogramma voor: wat hebben we de keizers beloofd, wat vinden ze daar belangrijk in? Waar hebben we geld voor? En niet geheel onbelangrijk: is het nu ook nog actueel? 

Dan begint het uitwerken. Je probeert je standpunten en moties zodanig op te stellen dat je ook anderen kunt overtuigen van dat belang, en dat is best leuk werk. Met debatteren anderen overtuigen om bijvoorbeeld meer geld voor iets uit te geven. We hebben een motie ingediend voor veilige fietsroutes. Niet alleen vinden we dat de fietsroutes verkeersveilig moeten zijn, ze moeten ook sociaal veilig zijn. Er moeten dus huizen aan de schoolroutes komen, waar kinderen veilig kunnen vragen om hulp. Hulp voor een angstige situatie, maar ook om gewoon de lekke band te repareren en even naar huis te bellen dat ze pech hebben.

Ook hebben we een motie ingediend om kosten te besparen. We willen graag dat de regiogemeentes meer gezamenlijk inkopen en dus meer kortingen kunnen krijgen. Waren er nu geen andere belangrijke zaken te vragen?, hoor ik u zeggen. Nou, dit college wérkt al aan veel punten. Aan de verkeersveiligheid bijvoorbeeld. Er wordt al weer een verkeersveilige rotonde gebouwd. Er is veel gedaan voor de aansturing van de WMO. We hebben een paar weken geleden een grote voor alle burgers toegankelijke vergadering in Stroud gehouden. Er wordt gewerkt aan een centrumplan, om het centrum veilig en toegankelijk te houden. Afgelopen jaar is er veel gedaan aan de sportaccommodaties en sportverenigingen. Er is veel gebeurd het afgelopen jaar. Overal in het dorp zie ik dat er wordt gebouwd of dat iets net klaar is. En er worden alweer plannen gemaakt voor nieuwe zaken. Het zwembad is begin volgend jaar helemaal klaar. Wie had dat ooit gedacht, in de vorige raadsperiode is er alleen maar over gepraat…

Ter vergadering was er nog een ander punt van veel discussie en overleg. En dat was de verhoging van de OZB. Dat is een belasting die huiseigenaren betalen, zoals ikzelf. Over de voorgestelde 3 procent extra verhoging waren we het snel eens: die is eraf gegaan. Maar dan blijft er nog wel een ‘normale’ verhoging over. Die verhoging is bedoeld als inflatiecorrectie. Maar ook daar ontstond discussie over. Kunnen we die er ook niet aflaten? Dan is de deze belastingverhoging gewoon nul, en dat klinkt toch geweldig. Dat had gekund, maar daar hebben alleen de huiseigenaren voordeel van, niet de mensen in een huurhuis. En alle andere belastingen worden wel met de gewone inflatiecorrectie verhoogd. Ik geef toe dat het politiek een leuk gebaar was. En dat je de volgende dag in de krant de kop krijgt: “Geen OZB-verhoging in Putten”. Want die kop zal echt niet geluid hebben: “Alleen maar de OZB verlaagd in Putten”. Het zou dus een mooi gebaar zijn geweest om de OZB te laten zoals hij was.
Maar zo’n meevallertje zou dus alleen maar gelden voor een speciale doelgroep en juist die doelgroep is niet de minst bedeelde in onze samenleving. En die doelgroep kan nu ook al juichen, want in plaats van 5 procent verhoging hebben ze nu maar 1 procent. Ik zou zeggen: huiseigenaren, tel uit je winst.

Na al dat vergaderen is er tijd om te gaan ontspannen. Ik doe dat zaterdagmiddag door met een vriendin te gaan mountainbiken. Het is nu eigenlijk te gevaarlijk om te gaan racefietsen. Je rijdt op hele dunne smalle banden, de wegen zijn glad van de regen en de bladeren. Zelfs treinen gleden hierop uit, begreep ik. Maar de mountainbike is een goed alternatief. Vorige week heb ik meegedaan aan een toertocht van 45 kilometer en nu hebben we ook een paar uur in de bossen gefietst. Na afloop ben ik vies en nat, maar wel mijn hoofdpijn kwijt en dat is ook wat waard.

Zaterdagavond is ook een bijzondere avond. Ik ga naar het jubileumconcert van Vaya Con Dios. Mijn oudste dochter zingt al jaren in dit koor, dat alleen maar uit dames bestaat. Ik vind het erg mooi klinken, maar ja, mijn dochter zingt dan ook mee. Maar een deskundige die ik in de pauze sprak, verzekerde mij dat dit niet alleen mijn vaderhart was. Het koor had volgens hem een goede kwaliteit. Na afloop heb ik dan ook de in de zomer opgenomen cd gekocht. De sponsorlijst van Puttense bedrijven die dit koor steunen is groot, en terecht, en ik weet dat de gemeente daarop niet ontbreekt. Wat is dat toch mooi, rustig en tevreden naar muziek luisteren, die zo zuiver gezongen wordt. En na afloop vertelt de voorzitster van het koor dat ze tijdens het oefenen ook veel plezier hebben gehad. Er was een goede opkomst, maar de kerk was niet overvol. Wilt u het ook eens een keertje horen? Nou, een keer per jaar houden deze dames een schitterend concert!