Op maandag beginnen we met de fractievergadering over de commissies. De commissie Ruimtelijke Zaken heeft vreemd genoeg een korte agenda. Ook bij de commissie Middelen zijn er geen onderwerpen waar lang en breedvoerig over gediscussieerd hoeft te worden. Zodoende hebben we een avond waarin we tijd hebben om veel informatie uit te wisselen, en door te praten over de toekomst van Putten. De commissie Samenleving heeft twee in het oog springende onderwerpen. Een evaluatie van de WMO en het Ketenbeleid.

Om met het laatste te beginnen. We  verschillen niet veel van mening: eigenlijk zouden de keten niet moeten bestaan, een sterfhuisconstructie is dan de beste oplossing. Gedogen is geen oplossing. Als de keten werkelijk bestaansrecht hebben, moeten we dat wettelijk goed regelen. Hebben de keten geen bestaansrecht, dan moeten ze verdwijnen, hoe vervelend dat ook mag zijn. Is het probleem van de keten daarmee verdwenen uit Putten? Ik denk het niet. Het is namelijk ook een probleem dat niet alleen bij de politiek thuishoort, maar allereerst in de gezinnen. Ook de keeteigenaren spelen een belangrijke rol in het bestaan van een keet. Je krijgt de keten dus eigenlijk alleen maar weg als de hele bevolking daarachter staat. Wettelijk kun je het niet goed regelen, want dan zouden veel percelen in het buitengebied de bestemming horeca moeten krijgen, en dat is ook niet reëel. Gelukkig zijn keten geen publieke ruimte, anders zouden er nog meer voorwaarden en regels gelden voor de keten. Christine van den Hazel is onze woordvoerder voor het ketenbeleid en ook voor de WMO.

De evaluatie van de WMO verliep goed, het beleid ziet er goed uit. Dus we mogen verwachten dat de uitvoering ook goed verloopt. Het was spannend, maar ik denk dat op een aantal uitzondering na het er goed uitziet met de WMO in Putten

Op de school van mijn dochter was het een goede en boeiende avond. Wat zijn haar mogelijkheden en wat vindt ze ook leuk om te doen. Mijn jongste dochter is iemand die goed is in de exacte vakken. Wiskunde en natuurkunde hebben haar voorkeur. Dat is bijzonder voor een meisje en ik vind het ook wel erg leuk. Ik sta ook versteld van de vele mogelijkheden die beschikbaar zijn in het onderwijs. Alleen al het samenstellen van een vakkenpakket! Dat bestaat uit verplichte vakken, maar er is ook een zg. vrije ruimte. Laat ze doen waar ze goed in is en wat ze leuk vindt, dat is de aanrader die we krijgen. Niet wat moet, niet waarmee je veel kunt bereiken, maar wat goed en ook leuk is. Jammer dat ik niet meer 18 ben en opnieuw onderwijs kan volgen.

De wijkavond laat een grote opkomst zien. De zaal is geheel gevuld en alleen helemaal achterin vind ik nog een plaatsje. Veel van de opmerkingen hebben betrekking op café het Trefpunt aan de Garderensweg. Ook verkeersveiligheid is een belangrijk item. De eigenaar van het Trefpunt is ook aanwezig en hij krijgt ook het woord. Netjes en rustig legt hij een aantal zaken uit. De waardigheid waarmee hij het doet, dwingt duidelijk respect af in de zaal.
Er zijn ook veel mensen die protesteren tegen het harde rijden. Nu komt dat klagen over hard rijden op alle wijkavonden voor en ik vraag me af wie er overblijven om hard te rijden. Zouden de mensen juist in een andere wijk hard rijden, of is het maar een beperkte groep mensen die te hard rijden? Op die avond dat ik naar de school van mijn dochter ging, reed ik netjes 80 km/h op de provinciale weg naar Nijkerk, maar ik werd door alle auto’s die achter me reden ingehaald. Op de terugweg gebeurde hetzelfde. Op de wijkavond in Hoef werd hier ook veel over geklaagd, maar het zijn natuurlijk niet de mensen uit Putten die hier te hard rijden, die weten wel beter – ook bij hen in de straat wordt te hard gereden, toch?

In de pauze spreek ik veel wijkgenoten. Leuk ook dat ik al zoveel mensen uit de wijk ken. Bijna aan elke tafel zit wel een bekende. Er zijn niet veel collegeleden, alleen Ard Kleijer en de burgemeester en bijna aan het einde van de avond Frits Fabriek.  Van de raadsleden zijn er wel veel en dat is een goede zaak, want het is een uitstekend moment om de inwoners te spreken over wat zij als belangrijk ervaren. Dat moet tenslotte ook voor ons belangrijk zijn.