Vanwege alle drukte in huize Brink was er besloten dat we er allemaal even tussenuit moesten. Er is hard en veel gewerkt door ons gezin. De dochters hebben op school net een pittige toetsweek gehad. En daar bleef het niet bij. Ik zal wel het verkeerde voorbeeld geven, want naast school zetten ze zich ook volop in voor andere bezigheden, zoals muziek, zang, catechisatie en hun vrienden. Mieke schrijft voor de krant, heeft veel werk voor kerkelijke organisaties gedaan en wil ook nog een boek uitgeven. Kortom, er was rust nodig. Het was mooi weer en we hebben veel ontspannends gedaan. Gefietst heb ik natuurlijk ook nog, de Holterberg is prachtig om overheen te fietsen.

Op Koninginnedag gingen wandelden we naar Holten, en liepen daar over de gezellige vrijmarkt. Tussendoor krijg ik een sms-berichtje van het ND over de aanslag in Apeldoorn. Maar het verging mij net als vele anderen: je hebt er niet meteen een duidelijk beeld bij. Wat zou er gebeurd zijn? Gewoon iemand die zo brutaal was op de route te gaan rijden en daarbij per ongeluk mensen geraakt heeft? Als we thuiskomen en de televisiebeelden bekijken en horen dat er mensen gereanimeerd moesten worden, besef je dat deze aanslag mensenlevens gaat kosten. En dan hoop je dat het bij één dode blijft. Zelfs dan zou het een ernstig ongeluk zijn. De toespraak van de Koningin maakt grote indruk op ons allemaal. Alleen al haar diepe zucht aan het begin van de toespraak maakt duidelijk wat ze voelt.

Terug in Putten lees ik op de websites en later deze week de verslagen in de krant over Koninginnedag in Putten. Ook in Putten kwam het besef van de omvang van de ramp langzaam door. Ook in Putten heeft de burgemeester een moeilijke maar goede beslissing genomen. En dat terwijl je het eigenlijk niet goed kúnt doen. Het is absurd om niet te reageren op zo’n ernstige gebeurtenis. Maar als je geen beeld hebt bij de ramp is het wel raar het feest zo af te breken. Koninginnedag is al zoveel jaren een mooi en gezellig feest! Wat bezielt iemand om deze daad te doen, je moet dan wel heel erg ziek zijn... Maar laat ik bedenken: wij hoeven er niet meer over te oordelen.

Tijdens onze vakantie is er ook een gemeentelid overleden uit onze kerkelijke gemeente. Het maakt toch altijd diepe indruk als het gaat om iemand uit je directe omgeving. Ook hier beleef je de parallellen met de aanslag in Apeldoorn. Plotseling kan een eind aan een leven komen, zonder dat je er van te voren een vermoeden van had. Dat is voor ons mensen moeilijk te bevatten. Ik hoop dat de mensen uit Apeldoorn veel hulp en troost krijgen. Ook troost uit het geloof in de almachtige God. Snap ik dan hoe het in elkaar zit? Nee, op geen enkele manier. Maar geloven is ook niet gebaseerd op begrijpen.

Op 4 mei is er ’s morgens eerst de begrafenis en ’s avonds de herdenking voor de doden die gevallen zijn voor onze vrijheid. Ik moet dan vaak denken aan het begin van de film Saving Private Ryan. De hoofdrolspeler staat op het kerkhof waar al die soldaten van D-Day liggen en vraagt zich in tranen af wat hij met de vrijheid gedaan heeft, waar zij voor gestorven zijn.  Zoveel mensen die hun leven gaven, zodat wij weer vrij Koninginnedag kunnen vieren!

Als we thuis komen  kijken we nog naar de televisie. Het nieuws van het applaus voor de koningin op de Dam. En later kijken we naar het verhaal van Anne Frank, en opnieuw dringt tot je door hoe verschrikkelijk de Jodenvervolging was. Ik kijk vaak naar documentaires over de jaren die voorafgaan aan de Tweede Wereldoorlog. Ook toen was er veel politieke onrust. De ‘oude’ politiek had het bij de afloop van de Eerste Wereldoorlog en daarna helemaal verkeerd aangepakt. Ook kregen de Joden veel van de schuld over zich heen. Hoe fout waren die conclusies niet, achteraf bekeken. Je eigen ongenoegen en egoïsme verhalen op anderen is dus niet het beste middel. Ook in onze tijd hoor je veel over de ‘oude’ politieke partijen. Het moet anders en beter, wordt er dan gezegd. Ik hoop dat we dan willen leren van met name de Tweede Wereldoorlog, maar soms lijkt het wel of we ons eigen verleden nauwelijks kennen. Onze generatie lijkt opnieuw dezelfde fout te maken, om de schuld op anderen af te wentelen. Laten we eerlijk wezen: niet de moslims, maar onze eigen hebzucht heeft de kredietcrisis veroorzaakt – om maar een voorbeeld te noemen. En is die hebzucht met het bijbehorende induvalisme ook niet een belangrijke oorzaak van allerlei zaken die fout gaan in onze maatschappij? En is de politiek niet gewoon een afspiegeling van die maatschappij? Als ik maar goed behandeld word, als ik maar geen nadelen ondervind, als er maar aan mijn belangen wordt gedacht. Snapt de gemeente niet dat mij dat niet uitkomt...
Ik las pas de uitspraak dat echte tolerantie bestaat uit: iets niet doen omdat een ander dat niet fijn vindt. Het is een doordenker. Je gaat iets niet doen omdat van die daad een ander last heeft. Terwijl tolerantie vaak opgevat wordt als: een ander moet maar accepteren dat ik dat doe, gewoon omdat ik dat fijn vind.

Ik probeer elk jaar Bevrijdingsdag te vieren, juist door over dit soort dingen na te denken. Want juist als christen besef ik, dat vrijheid niet hetzelfde is als doen waar ik zin in heb. De bijbel waarschuwt ervoor, dat ik mijn vrijheid maar al te makkelijk inruil voor een nieuwe slavernij.