Al velen malen heb ik geschreven over het Bosbad, zelfs nog met een ingezonden brief in de Puttenaer. Niet om de journalist in een kwaad daglicht te stellen, maar om alles eens op een rijtje te zetten en uit te leggen hoeveel geld er naar het zwembad gaat. Op dit moment is het niet de vraag of er extra geld naar het Bosbad moet. Het probleem is nu, dat de bank niet garant wil staan voor liquiditeitstekorten op de bankrekening van de Stichting Bosbad, ook al zijn het tijdelijke tekorten. Dan kun je daar de bank de schuld van geven, maar de kredietcrisis is juist ontstaan doordat de banken iedereen maar geld leenden, en dat is dus ook niet goed. Maar had de bank hier niet wat makkelijker mee om kunnen gaan? Ik vind van wel eigenlijk, maar de plaatselijke bank heeft natuurlijk niet zijn eigen regels, die moet zich houden aan de landelijke regels. En die landelijke regels zijn terecht aangescherpt, dat vinden we allemaal.

Vraag twee is dan: hoe komt het dat er een tijdelijk tekort is? Zie ook mijn vorige weblog. De vraag van de afgelopen week was: wie kunnen we daarvan de schuld geven, het college of de bestuurder van het Bosbad? Volgens de regels is de Stichting Bosbad verantwoordelijk, maar het college blijft natuurlijk politiek verantwoordelijk. En dus is het ook wel logisch, dat het college zich verantwoordelijk voelt voor de garantstelling. Overigens, het college hoefde dat niet aan de raad voor te leggen, want voor een dergelijke garantstelling is het college volledig bevoegd. De raad hoeft daarvoor geen toestemming te geven. Maar het college is wel zo verstandig geweest om het aan de raad te melden. Eerder dit jaar heeft de Woningstichting ook een garantie gekregen voor een bedrag van 10 miljoen euro. Dus is het niet iets nieuws. Ook het bedrag is niet verschrikkelijk hoog, als je kijkt naar het totaalbedrag van de kosten van het zwembad. Dus – vind ik – had de PvdA eigenlijk wel een goede analyse. Het is goed om, net als bij de garantstelling voor de Woningstichting de raad op de hoogte te brengen van de garantstelling voor het zwembad, helemaal omdat er al veel te doen is geweest over het zwembad. Maar verder is het niets om je druk over te maken.

Maar waarom dan toch al die heibel? Dat is mij na bijna een week nog steeds niet duidelijk. Ik snap best dat de oppositie daar met plezier een punt van maakt. Politiek is dat goed bekeken, slim zelfs, en de oppositie kan met recht vragen of er toch niet meer aan de hand is. Het college heeft trouwens naar mijn mening daar goed antwoord op gegeven. Dat bleek ook wel uit de tweede termijn. Zowel GemeenteBelangen als de PvdA had geen kritische vragen meer, wel een politiek item, maar daar hadden de coalitiepartijen dan ook aanleiding toe gegeven. Wat ik mij vooral afvraag, is waarom de coalitiepartijen er zo’n heibel over maakten.

Dat de interim-manager langer aanbleef dan gezegd was, is niet goed, maar dat is niet de oorzaak van het tijdelijke tekort. Ard Kleijer als eerst-verantwoordelijke binnen het college heeft die fout direct uit eigen beweging erkend en daarmee was de politieke druk verdwenen. Maar op een of andere manier wilden de andere coalitiepartijen hun gram over het zwembad weer ophalen. Ik begrijp de teleurstelling, maar ik begrijp de harde woorden niet. Het CDA haalde de beledigende opmerking van de Commissie van Advies weer terug in het debat. De VVD laat weten dat het de interim-manager helemaal niet vertrouwt in het bouwproces. De SGP komt met een geheel nieuw voorstel voor de financiering. Allemaal zaken die niets met het garant staan te maken hebben. Kennelijk wilde de coalitie haar frustratie over het Bosbad nog een keer kwijt. En dat vind ik niet terecht. Niet terecht naar het college en niet terecht naar de wethouder. De renovatie van het Bosbad heeft plaats gevonden binnen de kaders die de raad (in meerderheid) heeft gesteld. De beweegbare bodem is op voorstel van de raad gebouwd en niet door het college. Laten we wel wezen, het college stelde indertijd dat de beweegbare bodem niet kon binnen het budget. De raad heeft dat extra budget beschikbaar gesteld. Niet het college heeft het Stichtingsbestuur weggestuurd, dat is tijdens de extra raad vorig jaar opgestapt. Alleen de Commissie van Advies is in conflict met het college opgestapt, de communicatie tussen die twee organen liep niet goed. Jammer en niet goed, maar zoiets veroorzaakt niet een tijdelijk tekort. De belangrijkste reden van alle heibel is denk ik, dat er binnen de coalitie geen gezamenlijke visie was wat er met het Bosbad moest gebeuren. Het was ieder voor zich. En het is triest om te zien hoe een project daar de dupe van is.

Op die lange, lange raadsvergadering van 9 juli kwam ook nog de verkeersituatie in Huinen aan de orde. De provincie legt een rotonde aan plus een plateau of verkeerslichten. Dat is een grote teleurstelling voor Huinen en daar wil ik helemaal niets van afdoen. Het college zou zijn best doen voor twee rotondes en dat is ook voor een belangrijk deel gelukt. Volgens wettelijke regels zou het moeten kunnen en het siert het college dat ze goed heeft gekeken naar de omstandigheden waaronder die rotondes konden worden aangelegd. Het is dus ook een verstandige keuze die het college heeft gemaakt, door zich neer te leggen bij het besluit van de provincie. Niet de gemeente moet geld stoppen in wat de verantwoordelijkheid is van de provincie. Zoiets zou een slecht signaal naar de provincie geven in de onderhandelingen. Als de provincie het niet doet, dan doet de gemeente het wel, kan de redenering worden. En inwoners hebben na een mislukte onderhandeling met de provincie nog de mogelijkheid om te onderhandelen met de gemeente. En dan moet de gemeente dus geld stoppen in een zaak waarvan de provincie vindt dat het niet moet.

Ik rijd al jaren vrijwel dagelijks over het kruispunt in Voorthuizen (De Punt), en ik kan dus een vergelijking trekken tussen de verkeerslichten van vroeger en de rotonde van nu. Toen er nog verkeerslichten waren kon ik altijd veilig oversteken, nooit een probleem gehad. Ook niet met auto’s die door het rode licht reden. Maar nu met de rotonde ben ik al driemaal bijna aangereden, een keer zelfs door een politieauto. Ik voel me niet meer zo veilig op een rotonde. Dochters die dagelijks op de fiets naar school rijden en over diverse rotondes komen bevestigen die mening. Misschien geven rotondes automobilisten een veilig gevoel, mij als fietser in elk geval niet. Ook in Putten denk ik heel vaak als ik over een rotonde rijd: zouden de auto’s wel stoppen, zien ze me wel? Soms denken automobilisten blijkbaar: hier kan ik nog wel voor langs, met als gevolg dat je snel moet remmen. Met de racefiets vind ik rotondes heerlijk, niet hoeven wachten voor een verkeerslicht en gewoon op volle snelheid doorfietsen…

Ik snapte de motie van het CDA dus ook niet en vond het ook wel erg flauw, om als coalitiepartij met een motie te komen om de verplaatsing van de woning aan de Voorthuizerstraat te betalen, want daar komt het in feite op neer. Want wat als de ChristenUnie deze motie gesteund had. Dan had het college de verplaatsing van de woning, dus moeten betalen. En van welke woning dan nog meer, want niet alle grond is al aangekocht. Elly van Geest begreep het wel: dit was de eerste verkiezingsstunt van het CDA. En inderdaad, een andere mogelijkheid zie ik zo gauw ook niet. En waar hadden we de noodzakelijke fietserstunnel, onder de N978 door, voor de ontsluiting van Bijsteren van moeten betalen? Maar misschien gaat het CDA daarvoor collecteren, want voor de bewoners en de jeugd van Bijsteren is deze tunnel wel een must.
    
Maar gelukkig is het nu vakantie en kunnen we uitrusten, voorlopig dus geen weblog meer. Begin september is het weer zover. Tot ziens en een goede vakantie toegewenst.