Op de fractievergadering op maandagavond is nog niet te merken dat de raad tot ongeveer 23:00 zal gaan duren. Wij gaan vlot door de lange agenda heen.
Het eerste punt is de uitbreiding van camping “DeRusthoeve”. Onze fractie hoefde daar niet lang bij stil te staan. Eigenaar Herman Koole heeft goed voldaan aan alle voorwaarden en het is een mooi plan geworden in het kader van het krimp- en groeibeleid van de provincie. Maar tijdens de raad dreigt er toch even een blokkade. De buurtbewoners zijn het er toch niet mee eens, zo lijkt het. Dhr Contant spreekt in en houdt een heel verhaal over de volgens hem slechte manier van communiceren. Tijdens de schorsing vraag ik hem of hij ook inhoudelijke bezwaren heeft, en dat blijkt niet het geval op een paar kleine dingen na. Het gaat er vooral om dat er niet goed gecommuniceerd is. Maar onderaan de aan ons als raad gestuurde e-mail staat een website van het bedrijf waar dhr Contant werkt. Even kijken dus. Het is een bedrijf dat cursussen aanbiedt over bedrijfsveiligheid en Arbozaken. Je zou zeggen dat dhr Contant toch wel kennis van zaken heeft als het over zijn eigen mogelijkheden tot communicatie met de gemeente gaat... Afijn, Camping “De Rusthoeve” wordt dus uitgebreid.

Er wordt goed doorgepraat over de maatregelen van het college om de uitstallingen van waren in het centrum te reguleren. Zelfregulering lukt niet, het blijft moeilijk om inwoners zelf regels te laten bedenken en zich eraan laten houden. De gemeente was tot nu toe soepel als het ging om de uitstalling van de winkels, maar de winkeliers konden daar niet zo goed mee omgaan, zo blijkt. Ook tussen de winkeliers onderling is kennelijk weinig bereidheid samen te werken. Dat zal deels ook wel komen door de economische crisis. Winkeliers hebben te maken met een publiek dat minder koopt. En als mensen minder kopen moet je zorgen dat ze wel jouw producten kopen. Dus stal je zoveel mogelijk buiten uit, om mensen naar jouw winkel te lokken. Want mij opviel is de redenatie: de gemeente heeft weinig gedaan aan handhaving, dus mogen ze nu ook geen andere regels gaan opleggen. Je doet dus iets wat niet mag en als je dat lang genoeg doet, ga je ervan uit dat het dan wel wordt toegestaan. Als kleine kinderen op deze manier redeneren kan ik dat wel plaatsen, maar het heeft altijd iets raars als volwassen blijken op dezelfde manier te denken.
De wethouder had een makkelijk te controleren regel afgesproken met de WCP. De uitstalling van waren mocht twee stoeptegels lang zijn. In het raadsvoorstel stond 50 cm, maar Ard Kleijer (wethouder) maakte daar in de eerste termijn al meteen 60 cm van. De eerste centimeters had de raad dus al snel binnen. Maar het CDA had een amendement voor 75 cm en de VVD wilde wel 90 cm geven. Het leek wel op een bazar, wie biedt er meer. Maar ten slotte bleef alleen het raadsvoorstel over. Veel gepraat en geschorst en toch geen millimeter vooruit gekomen.

Zal ik om de PvdA te behagen ook nog maar wat roepen over de MFA? Het dak repareren van de bibliotheek is goedkoper dan een nieuwe bouwen, dat denk ik ook. Stroud opknappen is ook goedkoper dan een nieuw gebouw neerzetten. Maar als je de bibliotheek groter wilt maken moet je gaan uitkijken. En Stroud een facelift geven – ik weet niet of dat altijd zo goedkoop is. De VVD had wel een punt, toen ze de PvdA voorhielden dat de renovatie van het Bosbad ook voor de nodige problemen heeft gezorgd. En dan hebben we ook nog de uitbreiding van het gemeentehuis. Ook moet Putten nog een goed onderkomen hebben voor een centrum van jeugd en gezin. Wat gebeurt er als je alles bij elkaar optelt? Het is een hoop geld en dat geld is van de gemeenschap. Maar de belastingbetaler zit er ook niet op te wachten dat we in kleinere brokjes aan diverse instellingen op zijn minst hetzelfde uitgeven. Maar als de PvdA even wat verkiezingsmuziek maakt, vind ik dat wel leuk. Eventjes uitdagen wie nu welk standpunt inneemt... En dus had Henry Luitjes graag gedebatteerd met Jan Kuit, maar helaas dat ging niet door.

De lezingen over de razzia donderdagavond in de Aker waren boeiend en mooi. Evert de Graaf toonde zich een echte geschiedenisleraar en nam ons mee door de geschiedenis van de Tweede Wereld en zette zo de tijd waarin de razzia plaatsvond in een breder verband. Veel feiten, maar ook de mensen achter die feiten. En wat ik altijd mooi vind, is dat het bij hem geen verhaal van papier is, maar zo uit het hoofd. Mevrouw dr Madelon de Keizer las haar verhaal wel voor, maar goed en duidelijk. Haar verhaal stemde mij ook tot nadenken. Ben ik ook een herdenkingstoerist? Wat zijn eigenlijk mijn motieven om zowel de slag om Arnhem te herdenken als ook de razzia in Putten? Dan komen bij mij toch allereerst woorden op als: respect voor de militairen in Oosterbeek en respect ook voor de weduwen van Putten. Bewondering voor mensen die in zulke moeilijke omstandigheden een weg probeerden te vinden. Bewondering ook dat zovelen in Putten de weg naar de God van hemel en aarde konden vinden. Ik voel me geen herdenkingstoerist. Ik wil eigenlijk de lezing van dr. De Keizer nog wel eens nalezen om te kijken wat ze nu eigenlijk bedoelde. Ik geloof wel in een sociologische werking rond de herdenking, maar dat verklaart volgens mij niet alles, en zeker niet de diepste motieven. En religie ook maar onder het sociologische kopje stoppen lijkt me iets te simpel geredeneerd. Maar laat ik maar eens nalezen hoe dr de Keizer dat precies bedoelde. Het was in elk geval geen lezing om zomaar achter je te laten.
De herdenking bij het monument van de Weduwe was waardig. Ik vond het indrukwekkend om al die schoolkinderen langs te zien lopen met elk een bloem. De vele kransen die dan in het schemerdonker voor de Weduwe liggen, 65 jaar na dato, geven aan dat de geschiedenis van de razzia ons nog steeds oproept om na te denken over wat mensen anderen kunnen aandoen als ze God verlaten...