Vorige week heb ik geen weblog geschreven. Daar werd ik door aardig wat mensen op gewezen. Toch wel leuk, als mensen vertellen dat ze je weblog regelmatig lezen. Ik heb intussen al meer dan 100 weblogs geschreven. Ik dacht dat ik de teller van de weblogs goed bijhield, maar nee dus, ik ben ongemerkt al over de honderd heen, terwijl dat toch een leuke mijlpaal geweest zou zijn. Maar goed, bij dezen vier ik het eventjes: ik heb er al meer dan honderd, en ze worden ook veel gelezen, net als de weblog van Ard. Van de 100.000 gelezen pagina’s op deze website komt iets meer dan de helft voor rekening van de weblogs.

Op de raadsagenda staan veel praktische zaken. Of, zoals in de raad wel wordt gezegd, het gaat over straatstenen en asfalt. Niet onbelangrijk dus en lekker concreet. Na alle nota’s, jaarrekeningen en visies nu eindelijk weer eens een keer concrete praktische zaken, hoor ik een aantal mensen denken.
Soms lijkt het wel of er een onzichtbaar mannetje (vrouwtje mag natuurlijk ook), met royale hand rotondes rondstrooit in Nederland en daarbij Putten zeker niet overslaat. Of je Putten nu binnenkomt via Nijkerk of Voorthuizen, overal zijn rotondes en anders komen ze er wel. Het kan ook zijn natuurlijk dat er door het ministerie van verkeer een wedstrijd is uitgeschreven voor gemeenteraden, wie de meeste rotondes kan laten bouwen. Ik overweeg ook om in ons tuinpadje een rotonde aan te leggen, je moet ten slotte met je tijd mee.
Bij de veiligheid van de rotondes heb ik wel wat vraagtekens, maar ja, je neemt ze wel sneller en makkelijker dan een VRI. Tja, ik ken al aardig wat raadsafkortingen – VRI betekent: verkeerslichtenregelinstallatie. Stoplichten, zeggen wij thuis. De afstand tussen politiek en burgers zou weleens kunnen komen door het verschil in jargon. Wie kent nu al die afkortingen! Bij de begroting volgende week gaat het ook veel over het MIP (Meerjaren Investering Plan). Ik maak deel uit van de selectiecommissie voor de WMO-raad (Wet Maatschappelijke Ondersteuning), om nog maar een afkorting te bedenken. Op verjaardagen van vrienden en familie strooide ik vroeger altijd veel van die afkortingen in het rond. Ik dacht dat het indruk zou maken als je het jargon spreekt. Mensen zouden dan denken dat ik er verstand van heb. Maar ik heb geleerd dat mensen alleen maar bevreemd kijken als je afkortingen gebruikt die ze niet kennen. Uit mijn vakgroep, de ICT, weet je aardig wat engelse vaktermen. Maar ook daar maak je geen indruk mee. Je valt alleen maar op als politicus als je vraagt wat de inwoners er zelf van vinden of als je in spreektaal kunt uitleggen hoe het in elkaar zit. Misschien moeten we dat ook doen in de raadszaal, maar wie doorbreekt het jargongebruik? Je valt zo uit de toon als je niet spreekt als de gemiddelde politicus.

Terug naar de rotondes. Ard Kleijer ontvouwde de plannen voor de vernieuwingen tussen de Garderenseweg en de Brinkstraat en dat is niet niks. Twee rotondes en een nieuw wegdek. Een van de rotondes is ovaal en wordt dus een ‘povonde’ (Puttense ovale rotonde). Leuk bedacht door de wethouder himself. Ook op de agenda stond de rotonde bij de Veenhuizerveldweg. Bert Veldhuizen doet op de website van het CDA nog een wanhopige poging om duidelijk te maken dat het CDA graag twee rotondes wil in Huinen – hij hoopt natuurlijk dat iedereen tijdens de verkiezingen Bert uitroept tot Bertus de Rotonde. Maar natuurlijk, bedenk ik nu, Bert Veldhuizen wil de prijs van zijn eigen CDA-minister winnen: de prijs voor het raadslid dat zich het meest heeft ingespannen om rotondes te laten aanleggen. Niks geen plateaus en VRI’s (zie hierboven voor de uitleg), rotondes is wat de pot schaft. Bij het CDA hebben ze zelfs een apart bestuurslid voor rotondes, dat is dhr Torsius.

Wat ook wel handig is aan zo’n concrete raadsvergadering is het tijdstip waarop je klaar bent. Om 21:00 uur al thuis. Mijn vrouw vroeg verschrikt of ik er uitgestuurd was, of dat de burgemeester mijn geklets met Christine onder de vergadering zat was. Maar nee, je kunt over straatstenen en asfalt niet een hele avond praten. Zelfs GemeenteBelangen was dat snel zat. Dus dan maar vroeg klaar. Ik had overigens op de heenweg naar het gemeentehuis Ard nog anders voorgehouden: wórdt het niet laat, dan máken we het wel laat...

Er was deze week ook nog bezwaarcommissie met twee zittingen. Twee zaken waarover de commissie zich moest buigen en waar stevig over werd doorgepraat. Altijd zijn het weer zaken waarbij de belangen van individuele mensen moeten worden afgewogen, en dat doe je niet in een half uurtje. Ook heb ik deze week nog zaken voor de WMO-raad geregeld en georganiseerd. Mijn oud-collega Esther de Hek komt naar de vergadering om ons te helpen. Het is leuk je netwerk te gebruiken voor de gemeente Putten. Waar anders heb je Linked-In voor!

En dan mailt Ard Kleijer, ditmaal niet als wethouder, maar als lijsttrekker: je moet nog one-liners maken voor het verkiezingsprogramma.  Ik doe mijn best, maar het is niet echt mijn ding. Ik weet er toch zes te bedenken, en eentje neem ik over van onze kerkelijke gemeente: Putten uit de Bron.

Gelukkig had ik deze week ook nog een beetje vrij. Ik kon genieten van de mooie herfstkleuren, al wandelend en fietsend door de bossen. Ons vaste rondje is toch wel naar Boshuis Drie lopen, een kopje koffie of thee drinken en weer terug naar huis. Ook hebben we nog twee mooie fietstochten gemaakt, naar Vierhouten en naar Kootwijk. Het is echt genieten om zo dicht bij het bos te wonen. Putten waar de natuur de kleur bepaalt!