De week begon met een vergadering over de regionalisering van de brandweer. Er waren niet veel raadsleden uit de omringende gemeenten – minder dan tien van de meer van vijftig. Maar wel veel burgemeesters: drie van de vier. Ondanks de lage opkomst was het een goede avond. De regiocommandant gaf zinnige informatie en er werden goede vragen gesteld over de gevolgen van regionalisering voor de brandweer. Die zijn ook wel wat positiever dan ik eerder schreef. De plannen houden in dat de plaatselijke brandweer gewoon blijft waar hij is en als eerste wordt ingezet in het dorp waar hij gestationeerd is. Is er een grotere brand, dan wordt net als nu de regio ingeschakeld. Ook blijft de burgemeester de eerst-verantwoordelijke voor de plaatselijke brandweer en bij rampen is hij degene die moet besluiten tot ‘opschalen’ (inzet van de veiligheidsdiensten uit de regio). Ook het materieel van de brandweer blijft een plaatselijke zaak. Maar ze gaan wel meer samenwerken, bijvoorbeeld als het gaat om bijzondere zaken, zoals een duikersteam. Niet elk corps hoeft op alles gespecialiseerd te zijn. Die specialiteiten kun je van elkaar lenen, bijvoorbeeld bij bosbrandbestrijding en grotere branden. Ook voorlichting, preventie en toezicht houden wordt een taak die onderling wordt verdeeld. Zo kan een brandweerman uit Harderwijk hier best controle doen voor het naleven van een vergunning. Maar de primaire taak van hulpverlening wordt uitgeoefend door de plaatselijke brandweer.

De oprichtingsvergadering van de Stichting Klaas Friso werd in het gemeentehuis gehouden. Voorzitter van die Stichting is onze oud-wethouder Evert de Graaf. De meeste mensen kennen hem van de tijd dat hij wethouder was. Maar velen zullen hem ook kennen als bestuurslid van de Stichting Oktober ’44. Evert is iemand die iets heeft met geschiedenis. Niet alleen is hij geschiedenisleraar geweest, hij kan ook heel boeiend vertellen over wat hier vroeger in het dorp gebeurd is. En trouwens niet alleen over de plaatselijke geschiedenis. Evert verzorgde als voorzitter dan ook de opening van de vergadering. Een aantal andere sprekers gingen in op de plaats van Klaas Friso in plaatselijke geschiedenis, want niet alleen heeft Klaas Friso er veel over verteld en geschreven, hij maakt ook deel uit van die plaatselijke geschiedenis. Waar ik me echt over verbaasde was dat de 91-jarige pastoor Rubrech een toespraak hield die goed was te volgen. Dat je dat op die leeftijd nog uit het hoofd kunt! En het was zeer beslist niet saai.

Op vrijdagavond gaan we als plaatselijke ChristenUnie met elkaar uit eten. In een van de zalen van het Parkhotel is een winterbuffet georganiseerd. We worden welkom geheten met een drankje. Daarna eten we gezellig stamppot. Voor het opscheppen van de maaltijd werden de gemeenteraadsleden ingeschakeld, de link zal wel zijn dat we goed kunnen opscheppen. Na het eten is er een ledenvergadering waar o.a. het verkiezingsprogramma wordt vastgesteld. De commissie die dit voorstel gemaakt heeft is grondig aan het werk geweest. Veel Puttense organisaties en verenigingen zijn geraadpleegd. De commissie bestaat uit onze oud- fractievoorzitter Cor Houweling, onze lijsttrekker Ard Kleijer, steunfractielid Bertus Cornelissen en bestuurslid Berend Haitsma. Maar de hele fractie heeft meegelezen en meegedacht over dit programma. Een hele klus om dat allemaal te coördineren. De commissieleden kregen een wel verdiend applaus.
Een aantal kandidaat-fractieleden gaven een toelichting op het programma. Daarna volgde er een boeiende discussie over een aantal onderwerpen. Genoemd werden o.a. de invulling van de bezuinigingen. Kun je bijvoorbeeld bezuinigen op sport, of op bijzondere evenementen? Of moet je redeneren dat je daarmee juist positief bijdraagt aan gezondheid, aan samenbinding en aan toerisme, wat uiteindelijk meer opbrengt? Duidelijk werd wel dat niet iedereen hetzelfde denkt over zo’n moeilijk onderwerp. Dat is wel goed om te horen als raadslid. Wat vindt onze achterban van het gevoerde beleid? En wat nog leuker is, wat voor een ideeën hebben de leden? Na een goede en gezellig avond gaan we lopend terug naar huis. Want koud is het beslist niet op 20 november 2009.