We beginnen de week met fractievergadering over de commissies. Dat alleen al is veel werk, maar we ruimen ook nog tijd in voor de verkiezingen. En we blikken terug op de vorige raadsvergadering, vooral op de beslissing over het voorkeursrecht rond de Hoornsdam. We merken dat de emotie bij het CDA over dit voorkeursrecht groot is, ook nog na de vergadering. Ik begrijp best dat een bedrijventerrein in je buurt gevolgen heeft voor je leefomgeving. Maar er zijn wel een heleboel wetten en regels die je beschermen. Ik snap wel de bezorgdheid, maar niet de heftige emotie: luisteren naar argumenten wordt daardoor bijna onmogelijk.

Bij de commissie Samenleving vragen een aantal zaken om aandacht. Er moet een lift komen in de aula van de begraafplaats Schootmanshof. De Christelijk Gereformeerde Kerk is voor een deel eigenaar en de begrafenisondernemers huren het gebouw voor een begrafenis. Maar op de bovenverdieping kunnen eigenlijk geen bijeenkomsten gehouden worden omdat er geen lift is en dus ouderen en minder-validen niet naar boven kunnen. Onze fractie is vóór zo’n lift, deze minder bedeelde mensen moeten niet onnodig hindernissen krijgen. We vinden wel dat er naar een goede en degelijke en niet zozeer luxe oplossing gekeken moeten worden. Dus een dynamische glazen lift aan de buitenzijde is wat ons betreft te veel van het goede (even aangenomen dat het ook anders kan). Want zo’n lift aan de buitenkant is niet mooi, maar vooral niet handig voor mensen met hoogtevrees.

De welzijnsnota wordt door wethouder Frits Fabriek snel door de commissie geloosd. We hebben nu al vier keer over deze problematiek vergaderd en eigenlijk alleen het CDA wil hier en daar nog wat bedragen veranderen. Ik roep het CDA op om met moties of nog beter met amendementen te komen. Want de nota vormt nu een goed geheel, met duidelijke omschrijvingen waaraan een organisatie moet voldoen om welzijnssubsidie te ontvangen. Het is natuurlijk vervelend als een vereniging door de veranderde regels minder subsidie ontvangt, maar er is een overgangsregeling en een vereniging kan nu zelf ook actie ondernemen om de situatie te veranderen (bijvoorbeeld door het werven van meer jeugdleden). Door de heldere regeling verdwijnt het gevoel, dat de ene vereniging  meer subsidie kan krijgen dan een andere vereniging als hij maar goed weet te lobbyen. De regels zijn nu duidelijk, en iedereen kan van te voren inschatten of hij wel of niet voor subsidie in aanmerking komt. Dus is deze regeling zeker op langere termijn rechtvaardiger en dus beter. De overheid moet duidelijk zijn en ook daar werk je als christen aan mee. We zijn benieuwd met welke voorstellen het CDA komt. Ik denk dat ze sowieso met een motie over de PCOB komen. Sluit ik dan steun aan deze motie op voorhand uit? natuurlijk niet. In de politiek wil je een open geest houden, dus sluit je nooit iets uit. We zijn wel er benieuwd hoe het eruit gaat zien, want de nota Welzijn ziet er nu goed en eerlijk uit.

Dan staat ook nog de sportnota op de agenda. Daarover spreek ik mijn verbazing uit, want die nota hebben we net de vorige commissievergadering behandeld. Maar alle fracties willen hem nog een keer behandelen. Veel komt er niet uit: het had van de meeste commissieleden wat concreter gemogen. Maar dat is dan ook alles. Het is mij dan ook achteraf nog steeds niet duidelijk waarom de nota weer op de agenda stond. Niemand had concrete voorstellen, en dus bleven de commissieleden in afwachting van wat het college zou doen. Maar wethouder Ard Kleijer vond de nota voldoende aanknopingspunten geven voor praktische zaken en aangezien de commissie niet iets concreet had, ging het hele debat als een kaarsje uit. Nou ja, dat past wel bij de tijd van het jaar.
Het valt mij wel vaker op de bepaalde fracties een zaak eigenlijk willen veranderen, maar geen alternatieve plannen maken: ze denken kennelijk dat ze door het steeds maar herhalen van dezelfde argumenten iemand tenslotte wel kunnen overtuigen. Tijdens de vorige commissievergaderingen waren er over bepaalde zaken duidelijk andere ideeën, maar ze bleven onuitgewerkt. Bijvoorbeeld: de SGP wilde geen combinatiefunctionaris, maar ondernam geen actie om anderen te overtuigen, en dus bleef ik ook maar bij mijn standpunt. Ik hoor wel dat de SGP er vraagtekens bij zet, maar so what, er gebeurt toch niets mee. En als we met voldoende mensen ergens op tegen zijn, schrapt het college het punt gewoon en komt er ook geen alternatief. Ik blijf zoiets een rare zaak vinden. Dat is toch niet constructief? Ik ben dus benieuwd of het CDA langs komt met haar motie over de welzijnsnota. En als dat niet gebeurt, wed ik dat een motie wordt aangenomen van een andere partij, die bereid is om een compromis te sluiten. We blijven als raad duidelijk “hangen” in kritiek op het college en verder weten we het zelf ook niet.

Het zwembad is daar ook zo’n voorbeeld van. Veel partijen vonden dat het niet goed ging met de plannen voor de renovatie, maar hebt u ooit gehoord van een alternatief plan van welke politieke partij dan ook? Roepen dat je ergens op tegen bent is wel heel erg makkelijk. Zo makkelijk dat het zwembad allang gesloten zou zijn, als het van de politieke partijen afhankelijk was geweest.
We hebben vier keer vergaderd over de welzijnsnota en nu nog zijn er partijen die hem willen veranderen, maar er geen concreet verzoek of plan voor hebben. Die plannen gaan ze nu eindelijk misschien maken. Een alternatief zou ook kunnen zijn dat je wat minder detailkritisch bent naar het college en meer uitgaat van vertrouwen in het college. En dat is niet helemaal onzin, want al de collegeleden zijn oud-raadsleden en ze weten precies hoe het allemaal gaat. Naar mijn overtuiging is de huidige raad geen controlerende raad, maar een raad die op de details kritiek levert en aan controleren niet toe komt. En daar maakt de oppositie dankbaar gebruik van en geef ze eens ongelijk, want bij ieder detail drijf je de coalitie uit elkaar, makkelijk zat.

Ook al is het druk op mijn werk, ik moet nog veel vrije dagen opmaken. Vroeger liet ik die vaak schieten, maar ik heb wel geleerd dat mijn energie niet eindeloos is. En dus heb ik vrijdag vrij, en gaan we een eind wandelen in de bossen rond Putten. Na een paar uur komen we moe thuis. Het was drassig maar erg mooi in het bos en de zon scheen ook nog. Zaterdag ga ik weer eens op mijn mtb de bossen in en ook dat is weer prachtig. Nat, vies, maar tevreden kom ik weer thuis na 35 km fietsen. Als we geen bos meer hadden, dan zou ik me wel onrustig voelen. En ik luister zondag of er ook gehoor gegeven wordt aan de oproep om de klokken te luiden voor de klimaattop in Kopenhagen. Jammer, ik hoor niets, een gemiste kans wat mij betreft. Ik vraag me soms af of christenen wel beseffen van wie die natuur is die we aan het kapot maken zijn. Welke gevaren we lopen, geen idee, ik denk dat de HEER van de schepping op tijd zal ingrijpen, maar dat ontslaat mij niet van mijn verantwoordelijkheid goed rentmeester te zijn over Zijn schepping. Ooit de film Earth gezien? Die maakt je stil van ontzag en daar passen geen stoere woorden bij als: het valt allemaal wel mee. Met Kerst herdenken we de komst van de Here Jezus, maar beseffen we wel waaróm Hij naar de aarde kwam? Hij kwam om de hele aarde te redden en die redding heeft de kroon op de schepping, de mens, hard nodig.