Alle vrije tijd gaat deze weken op aan de campagne. De site moet bijgewerkt worden, er moeten persberichten komen, afspraken worden gemaakt voor bezoeken en ook de advertenties en de spandoeken moeten in elkaar gezet worden. Kortom, het is méér dan druk. Volgens mijn jongste dochter ga ik elke gemeenteraadsverkiezingen meer doen. Vind ik dat allemaal leuk werk? Laat ik het zo zeggen: het hoort erbij. Het beste en het leukste onderdeel van onze campagne vind ik het opzoeken van mensen in hun eigen situatie. We hebben bedrijven bezocht. We zijn in een woonhuis voor begeleid wonen van de Pinnenburg geweest. We hebben een aantal café’s van binnen gezien en een aantal keten. We waren in het centrum van het dorp aanwezig, we lopen vaak even op de markt rond. Overigens komen we op al onze tochten weinig andere politieke partijen tegen. De enige die een aantal keren ons pad kruist is WIJ.

Maandagavond was er een drukbezocht lijsttrekkersdebat. In de zaal zaten veel uitgesproken aanhangers van de diverse politieke partijen. Maar ook veel mensen die nog niet wisten wat ze gingen stemmen. Vooral de laatsten zijn natuurlijk de mensen die je moet aanspreken. Maar ook de mensen die al wel op je stemmen moet je tevreden houden. Een standaardvraag bij ons is geworden: wat wilt u graag dat we voor u gaan doen. En heel vaak komen daar serieuze antwoorden op. En opvallend, veel mensen vragen niet allereerst om iets van hun eigen belang, maar om zaken die ook voor andere mensen goed kunnen zijn.

Dinsdag was onze Tweede Kamerlid Ed Anker op bezoek. We hadden Arie Slob uitgenodigd maar die moest in de Kamer blijven voor het Irakdebat. We weten inmiddels de verregaande gevolgen van deze debatten en de daarop volgende discussie over Afghanistan… We kregen dus Ed Anker als vervanger. Al gauw bleek dat ook dat zeer de moeite waard was. De stellingen die hij ons voorlegde waren niet met een makkelijk ja of nee te beantwoorden. Ed liet ons echt nadenken en zoeken naar de goede woorden. Niet concreet maar wel erg boeiend. Ik hou wel van zulke avonden, het brengt je denken op gang. En ze geven veel aanknopingspunten voor latere discussies in de fractie.

Ook het onderwerp veiligheid was interessant. En dat kwam zeker ook doordat een goede vriend, Jankees van Baardewijk, een verhaal hield over Burgernet. Jankees is de bedenker van Burgernet en kon dus als geen ander de bedoeling van dit systeem uitleggen (zie het nieuwsbericht hierover).

Woensdag is een avond voor Bijbelstudie en gebed. En donderdagavond is er de laatste raadsvergadering van deze periode, met een uitgebreide agenda. Als ChristenUnie-fractie trakteren we op gebak. We hadden dit al eerder willen vieren, omdat de ChristenUnie in januari jarig was, maar dat hebben we niet gedaan vanwege het overlijden van Wien van den Brink. Een belangrijk besluit die avond was dat SDC zijn kunststof grasveld kreeg. Dat dat zou gebeuren was voorspelbaar, maar geen mens had kunnen voorspellen dat de SGP voor zou stemmen en PvdA/GroenLinks tegen. Je zou het bij zo’n onderwerp precies andersom bedenken. Maar de SGP was dus geen tegenstander. Waarom de PvdA wel, is mij niet helemaal duidelijk geworden. Als ik het goed begreep, protesteerde de PvdA er met deze tegenstem tegen, dat de raad ongeveer 22 jaar geleden een verkeerd besluit had genomen. Dit college wilde afscheid nemen van die oude regeling met een goed voorstel, en daar was de PvdA op tegen.

Zaterdag wordt een echte campagnedag. ‘s Morgens naar het woonbegeleidingscentrum van de Pinnenburg, waar zo’n acht mensen met een lichte handicap wonen. Het was er heel gezellig en de bewoners hebben het goed naar hun zin in Putten. Wel hebben ze nog een wens en dat is: kunnen sporten in Putten, deel uit kunnen maken van de sportclubs in Putten. Iets om te onthouden.
’s Middags wordt er in het dorp gefolderd en met voorbijgangers een gesprek aangeknoopt. ‘s  Avonds gaan we met een hele groep eerst naar een keet en daarna naar het centrum voor een bezoek aan een café. Ik kwam er achter dat in het café van De Hertogh veel ChristenUnie achterban zit.

Een week dus van hard werken met veel intensieve gesprekken en vergaderingen. En ondertussen loopt het in Den Haag verkeerd af. Ik zit vrijdagavond tot ’s nachts 01:00 uur te kijken, en ga naar bed met het idee dat het allemaal niet goed gaat komen. En inderdaad, de teleurstelling is groot. Een kabinet waarvan ook de ChristenUnie deel uitmaakte, waar onze partij veel tijd en energie in heeft gestoken, loopt vast op het gebrek aan vertrouwen tussen de twee grootste deelnemers. Het is niet goed voor het land, en zeker niet voor de militairen in Afghanistan. Ik hoop dat de PvdA ook op langere termijn nog achter deze actie staat. Want het is wel een bewuste keuze, dat was aan veel dingen te zien.
Ik wens de ministers nog veel wijsheid toe bij het afronden van hun taak. En we gaan trots op onze Heer de beide verkiezingen tegemoet. Want de Heer regeert.