De week begon met Pinksteren, wat ik altijd een mooi feest vind. Zeker ook omdat de commercie er niet zoveel mee kan. Niet de lege romantiek van kerst, of de paaseitjes en de woonboulevard van Pasen, maar gewoon een feest van de kerk. Vele jongeren hebben hun geloof in God beleden en dat is in onze wereld niet een erg makkelijke zaak. Mensen hebben tegenwoordig niet zoveel meer met Godsdienst, maar meer met geld en macht.
Ook bij de verkiezingen van a.s. 9 juni is het allemaal economie waarover gepraat wordt. Gaan we er op vooruit – de koopkracht moet gehandhaafd blijven. Er zijn zelfs partijen die het geld voor ontwikkelingshulp willen terugbrengen. Zo blijkt maar weer eens dat we de ontwikkelingslanden wel willen helpen als het maar niet ten koste gaat van onze nieuwe badkamer en nieuwe HD-televisie om de WK te kunnen volgen. Soms schaam ik me Nederlander te zijn.
De commissievergadering van Middelen was een constructieve avond. De jaarrekening werd met de opmerkingen van de accountants goedgekeurd. We moeten lopende projecten beter monitoren op de financiën. Bezuinigingen zijn niet leuk, maar iedereen is van mening dat er wel wat moet gebeuren. Kritiek is er niet op hoofdlijnen van het coalitieakkoord, wel zijn er op- en aanmerkingen op details. Het is een goede zaak die nauwkeurig te bekijken en daar op bij te sturen.
Op donderdagmiddag neem ik vrij van mijn dagelijkse werk en ga ik met de Woningstichting fietsen door het dorp. Monique Boeijen (directeur/bestuurder Woningstichting Putten) had al een keer gevraagd wat ik van dat idee vond. Tja, ik ben natuurlijk altijd in voor fietsen. Het was een informatieve fietstocht die goed georganiseerd was. We reden langs diverse projecten van de Woningstichting. Lopende projecten van renovatie of nieuwbouw, maar ook projecten waarvoor de plannen alleen nog maar in de maak zijn. Heel bijzonder was het bezoek aan “Puttensteyn”. Hier wonen mensen met een verstandelijke beperking in een mooi opgezette combinatie van zorg en wonen. De bewoners hebben leuke en goed ingerichte kamers, maar ook een mooie gezamenlijke woonkamer. Het is goed om te zien dat ook deze mensen een fraaie moderne leefomgeving hebben. Ik heb genoten van een bijzondere middag. Met dank aan de Woningstichting Putten.
Na het eten bij de Woningstichting - want van fietsen krijg je honger - is er een informatieavond in de raadszaal over bio-energie. Veel collega-raadsleden die meefietsten zijn ook hier weer aanwezig. Er werden twee relatief korte presentaties gehouden. Allereerst over wat nu precies bio-energie is, en daarna een presentatie van de werkgroep die een onderzoek heeft gedaan naar de mogelijkheden van bio-energie in Putten aan de Hoornsdam. Ik wist niet dat er zoveel mogelijkheden van bio-energie waren. Bio-vergisting heeft van deze energievorm op het moment de meeste aandacht, maar dat is niet terecht. Het voert te ver hier een uitleg te geven, als ik dat al nauwkeurig kan. Wat duidelijk is: de vormen en mogelijkheden zijn divers en je moet goed weten wat je wilt voordat je plannen gaat maken. Een goede keuze dus van het college om eerst goed in beeld te brengen wat er allemaal kan en wat de kosten daarvan zijn. Een ChristenUnie lid die in de directe omgeving van de Hoornsdam woont, en die ook aanwezig was op deze avond, vond het een goede zaak dat de raad zich in de problematiek verdiept. “Jullie zijn er voor heel Putten, jullie moeten dus een goede afweging maken”, was de stelling en daar kan ik mee uit de voeten. Natuurlijk is het niet fijn als zo’n complex in je leefomgeving komt, maar gezond verstand en relativering zijn wel handig. Wil de ChristenUnie dit complex dan perse op de Hoornsdam? Nee dat niet, de werkgroep heeft ook andere goede locaties laten zien. Studie en onderzoek zijn daarbij belangrijk. Zonder dat komt de duurzame energie niet van de grond, terwijl er toch goede mogelijkheden aanwezig zijn. Ik vind het te goedkoop om alleen maar te roepen: bio-energie best, maar niet bij ons in Putten! In Putten wordt de kleur toch bepaald door het groen? Daar past groene energie mooi bij.