De maidenspeech is de debuutrede volgens het woordenboek. Ik weet nog goed dat ik dat voor de eerste keer mocht doen. Het ging over het Bosbad, maar dat zal niemand verbazen, al was het alleen al omdat ik er zo vaak over geschreven heb. Het is zonder meer een spannende gebeurtenis, zo’n eerste keer. Net zoals de eerste keer autorijden en ja, ook net als de eerste kus. Maar Bertus en Henk brachten het er allebei goed van af. Mijn felicitaties!

Het leek van te voren ook een uiterst rustige avond te worden met weinig spannende zaken. Er was eigenlijk maar één politiek spannend punt en dat was de kwestie-Schermerhoek. Maar politiek liep dat heel rustig. We waren dan ook allemaal verbaasd dat de inspreker de emotie zo hoog liet oplopen. Waarschijnlijk was hij dat zelf ook niet van plan, maar kennelijk werd er een gevoelig punt geraakt. De wethouder zei in zijn betoog o.a. dat de inspreker niet op telefoontjes had gereageerd, en verschillende malen onbereikbaar was geweest. Daar was de inspreker het niet mee eens en dat liet hij duidelijk merken, hij werd boos en praatte dwars door de voorzitter heen om zich te verdedigen.
Het was voor alle partijen niet goed dat het zo afliep. De voorzitter had het goede voor met de inspreker, maar kreeg geen enkele ruimte om te bemiddelen. De belanghebbende, voor wie de inspreker moest optreden, heeft natuurlijk niets aan zo’n ruzie; hij heeft iemand gevraagd om met verstand van zaken te spreken, en niet om ruzie te maken. En tenslotte heeft ook de raad de inspreker toegelaten om zijn visie te horen, en niet een ruzie. Dit was dus een verkeerde uitwerking van het recht van inspreken. En ik hoop dat het niet meer voorkomt, maar dat zal iedereen vinden.

En dus werd het wel een bijzondere raadsvergadering. Maar gelukkig werd er na afloop van de vergadering niet veel meer over gepraat. In de wandelgangen ging het weer over de ‘normale’ politieke items.

Na de raadsvergadering was ik vrij. Vrijdag ging ik samen met Mieke en vrienden naar Zuid-Limburg, om een weekend even heel iets anders te doen. Die vrijdagavond liepen we de steile Keutenberg op, en zaterdag heb ik de fietstourtocht Limburgs Mooiste gereden. Dat is echt heuvel af heuvel op fietsen. Negenentwintig ‘klimmetjes’ in fietserstaal. Als je uiteindelijk van je fiets afstapt ben je moe en je voelt je rug, maar je bent heel tevreden. Al met al echt een weekendje er helemaal uit.