Op maandagavond is er fractievergadering in het gemeentehuis. We ontvangen bezoek van  Industrieel Overleg Putten (IOP) en van de actiegroep van de Van Geenstraat. Het is altijd een goede zaak als inwoners hun zorgen en vragen bij ons komen uiten. Raadsbesluiten dienen om het de inwoners beter te maken en niet slechter. Belangrijk is dan wel dat het algemeen publieke belang gediend moet zijn en dat is niet altijd hetzelfde als iemands persoonlijke belang. Op mijn weblog over biobased economy hebben veel mensen gereageerd, wel 22. Dat is een goede zaak, ook op deze manier kunnen inwoners reageren op stellingnames van onze partij. Mooi is dan ook dat er vooral inhoudelijk wordt gereageerd. Al zijn er ook personen die zo’n reactie gebruiken om hun frustratie richting politiek of gemeentebestuur te uiten. Natuurlijk mag iedereen zijn vervelende ervaringen vermelden en daar willen we ook graag wat aan doen, maar een kok kan niet voor iedereen een lekkere maaltijd koken.

Op één kritiekpunt wil ik graag ingaan: er wordt gezegd dat we ondernemers geen kansen bieden en dat we niet innovatief bezig zijn, en dat is volgens mij niet waar. Veranderingen kosten tijd, dat weet iedereen die met mensen omgaat en dat is in de politiek echt niet anders. Toch hoor ik vooral in de provincie en in de regio dat Putten op het gebied van biobased economy erg innovatief werkt in vergelijking met andere plaatsen in Nederland. Dus er kan heel veel in Putten. Maar dat wil niet zeggen dat de raad meteen op elk voorstel ingaat. Dat zou ook niet goed zijn. Veel raadsbesluiten hebben een invloed niet alleen op de direct-betrokkenen maar ook op mensen die er niet om gevraagd hebben en er geen voordeel van hebben. Het is belangrijk dat je als raad ook met deze partijen rekening houdt en hun allebei recht doet. Dus roepen dat er in Putten niks kan, hangt een beetje in de lucht. Want wat kan er dan niet en waarom kan het niet? Bovendien zijn de meeste raadsbesluiten niet zonder financiële gevolgen en die gevolgen moet wel betaald worden met belastinggeld, het geld van u dus.

Woensdagavond wordt besteed aan een voorbereidingsvergadering voor de begroting van 2011. Wat kunnen we in 2011 uitgeven? Hoeveel wordt er door het nieuwe kabinet bezuinigd op het gemeentefonds waar we het geld uit krijgen. Er worden hoe langer hoe meer taken bij de plaatselijke overheid gelegd, maar het geld daarvoor wordt er niet bijgeleverd. In feite zijn dat dus bezuinigingen van Den Haag. Geld voor het onderwijs mag je bijvoorbeeld niet uitgeven aan iets anders – het geld is geoormerkt, noemen we dat. Maar geld van de WMO bijvoorbeeld is niet geoormerkt. We moeten dus goed uitkijken dat we de minder bedeelden niet de dupe laten worden van de economische stilstand van de laatste paar jaar.

Donderdagavond is er raadsvergadering met o.a. de subsidieaanvragen voor Kon Tiki en voor de fietscrossclub. Als je weet dat er niet veel geld kan worden uitgegeven, dan kun je daar niet makkelijk eventjes positief over besluiten. Voorzichtigheid is geboden en dus waren ook wij van mening dat we deze uitgaven moesten meenemen in de begroting van 2011 en niet zomaar konden uitgeven. Zo’n beslissing neem je niet makkelijk. Want natuurlijk doen deze verenigingen goed werk. En we vinden het ook belangrijk dat er een goed verenigingsleven is in Putten, maar als je geen geld hebt kun je het ook niet uitgeven. Als we daar even goed over nadenken, dan geef je de inwoners op zijn minst de indruk dat je hun geld maar niet zomaar weggeeft.

Vrijdag en zaterdag ben ik erg druk op de krant met de Berliner. Het is hard werken tot laat in de avond, maar er hangt een leuke sfeer en iedereen doet even enthousiast mee. Een geheel nieuwe krant plus een nieuwe internetsite (www.nd.nl) is het resultaat van maanden overleggen, ontwerpen, uitwerken en programmeren. Zeker deze laatste week moest alles uit de kast gehaald worden. Zelfs tijdens de raadsvergadering word ik gebeld voor een probleem met de productie van de nieuwe krant. Op vrijdag komt de laatste ‘groot-formaat’ krant uit en daarna is het zaak al het oude direct op te ruimen en over te schakelen naar het nieuwe. Maar ook op mijn werk werken gewone mensen, die alle veranderingen niet meteen een verbetering vinden en dus moet je elkaar helpen door dat proces heen. En ik was wel verbaasd dat het relatief nog zo snel ging. Zaterdagmorgen lag er een nieuwe krant in de bus en daarmee is het Nederlands Dagblad het eerste dagblad op het Berliner formaat!