De raadsvergadering begon zoals een raadsvergadering behoort te beginnen: notulen, insprekers, ingekomen brieven. En daarna komen de geagendeerde onderwerpen. (Mijn vrouw, als classica, vraagt nooit wat er op de agenda staat, maar vraagt naar het agendum). Goed, alles was gewoon, ik voelde me helemaal thuis en er hing een gemoedelijke sfeer door de beschuit met muisjes. Maar bij het agendapunt van het veiligheidsactiviteitenplan twijfelde ik of ik nog wakker was. Ik kneep in mijn arm, maar het hielp niet. Ik droomde dus niet, ook al leek het alsof ik nog bij de vergadering van de commissie Middelen was. Jan Kuijt begon met een verhaal, en na een paar zinnen dacht ik: dit verhaal ken ik. Maar goed, de feestdagen zijn er tussendoor geweest, hij wil natuurlijk even ons geheugen opfrissen. Toen Robin Hoogendijk naar voren liep dacht ik: ik weet het al, het gaat over die hennepkwekerijen. En inderdaad. Opnieuw kneep ik in mijn arm: weet ik wel zeker dat dit niet de decembervergadering van de commissie Middelen is? Maar hoe ik ook kneep, het hielp niet: na GB kwam de SGP met de bekende vraag over de wijkavonden. Verbaasd keek ik om me heen: zou het dan niemand opvallen dat dit alweer hetzelfde was? Gelukkig! Bij de fractie van WijPutten zat Henry Luitjes ook verbaasd om zich heen te kijken. Het kon dus toch niet de commissievergadering zijn, het moest echt de raadsvergadering zijn.

Ik weet wel waarom de andere fracties dit deden. De burgemeester moet als portefeuillehouder die vragen beantwoorden, en zij is te druk geweest als nieuwe Oma. Dus, dachten die fracties, stellen we dezelfde vragen – dan kan de burgemeester gewoon dezelfde antwoorden geven. En we zijn gewoon even van de straat, het regent buiten, in het gemeentehuis is het lekker warm, kopje koffie erbij, beschuit met muisjes… ja ik houd nu op over die beschuit met muisjes, ik ben tenslotte Okko van Dijk niet die telkens met dezelfde opmerkingen komt.

Nee, we gaan niet nadenken en discussiëren over de Bio-energie, laat het college daar maar over nadenken, dan kunnen wij op die plannen kritiek leveren. Hennepkwekerijen, daar maken we ons bezorgd over. En dat is natuurlijk ook wel terecht, Putten wordt overwoekerd door hennep. Als je door het buitengebied fietst zie je ze opschieten als paddenstoelen uit de grond. En dat klopt ook wel weer, want van paddenstoelen ga je hallucineren. Je komt dan echt tevreden thuis. Je hebt je best weer gedaan voor de inwoners van Putten. Er komen wijkavonden, jazeker, en we krijgen aangepaste bushokjes. Mijn echtgenote vraagt bezorgd: maar ben je daar de héle avond mee bezig geweest. Geduldig leg ik uit dat dit is om de kloof tussen politiek en de inwoners te overbruggen. Dat hebben we afgekeken van de reclamewereld, leg ik uit, want daar herhalen ze ook alles. De kracht ligt in de herhaling. Neem bijvoorbeeld de logopedie. Is in de begrotingsvergadering geweest, althans de besluitvorming daarover, toen in de commissievergadering van Samenleving, toen in de raadsvergadering. En nu komt het weer terug in de commissievergadering met een nieuw plan en dan gaat het weer naar de raadsvergadering. Ja, zegt mijn vrouw, dan moet je inderdaad wel erg druk zijn. Maar gelukkig, merkt ze op, er komt dus weer geld voor de logopedie. Nee, zeg ik, dat is niet waarschijnlijk, er komt een nieuw plan en dat is niet hetzelfde als meer geld.

Nu ik deze weblog schrijf denk ik: waarom ben ik zo teleurgesteld over de eerste raadsvergadering van 2011? Zijn we niet bezig met tamelijk onbelangrijke details? Natuurlijk, ik vind de wijkavonden belangrijk, in mijn vorige raadsperiode heb ik ze bijna allemaal bijgewoond. Maar kunnen we de organisatie van die avond echt niet aan het college overlaten met een hele ploeg deskundige ambtenaren? En hebben we echt zoveel hennepkwekerijen dat we daar twee keer in twee termijnen een punt van moeten maken? Als je als oppositiepartij in de begrotingsvergadering komt met vragen over de reserves van de WWB en WMO, dan is dat een goede zaak, sterker, het is een hele goede vraag. Maar dat was in november. Daar heeft wethouder Gerritsen een uitgebreid antwoord op gegeven. Daar kun je het niet mee eens zijn, maar wil dat zeggen dat je vervolgens elke commissie- en raadsvergadering precies de zelfde vragen moet stellen?

Belangrijke zaken, als de Sauna Drôme en de Bio-energie bijvoorbeeld, die te maken hebben met de economie van Putten, daar hebben we het niet of nauwelijks over. Ja, natuurlijk is er over die onderwerpen wel wat gezegd, maar enkel in details. Als raad moet je het belang van héél Putten in het oog houden. Bio-energie staat in de kinderschoenen, maar moeten we er daarom tegen zijn? Een brainstormvergadering, waarin je puur inhoudelijk van gedachten wisselt – dat is niet te doen, zegt men. Nee inderdaad niet, dat is niet te doen als je alleen maar kritiek wil leveren op plannen van het college. Als je ergens echt over wilt nadenken, kun je dat niet met populistische taal doen. En daar leeft een aantal partijen kennelijk van. We moeten echt iets aan onze energiehuishouding doen, maar hoe? Ik zie uit naar een wezenlijke discussie over die zaken. Hoe ziet Putten eruit als duurzaam dorp, wat kan wel en wat kan niet? Wat zijn de dragende economische pijlers in ons dorp? Hoe versterken we die? Putten moet zelfstandig blijven, daar ben k het helemaal mee eens. Maar dat doe je toch niet op de manier zoals de laatste raadsvergadering. Stoer en populistisch en het wantrouwen uitroepen over het college, daar bestuur je toch niet een dorp mee?