Vrijwel elke werkdag rijd ik op mijn fiets richting Barneveld. Ik werk op industrieterrein Harselaar. Dat is een mooie fietstocht, voor een deel zelfs door bos, die niet al te lang duurt. Ik vind het een prettige manier om naar mijn werk te gaan. Vooral 's avonds is het fijn om na het werk even een frisse neus te halen, want ’s avonds zit ik weer vaak in het gemeentehuis. Het is een minder leuk fietstochtje als het regent of sneeuwt, maar gelukkig gebeurt dat niet vaak. Het fietspad tussen Putten en Voorthuizen wordt trouwens altijd perfect gestrooid en sneeuwvrij gemaakt door de provincie Gelderland. Maar in Voorthuizen zelf is dat meestal niet het geval. Ik neem aan dat de gemeente Barneveld hieraan een lage prioriteit geeft. De aandacht van deze gemeente is kennelijk niet op Voorthuizen gericht en dat is wel eigenaardig als je ziet hoeveel fietsers er ’s morgens van Putten naar Barneveld fietsen. Vooral scholieren. Maar als raadslid van Putten heb je daar niets over te zeggen: het fietspad is van de gemeente Barneveld.

Deze week worden de bomen aan de Voorthuizerstraat gesnoeid en elke morgen is het dus uitkijken, want de auto’s van de hoveniers staan op het fietspad en niet op de weg. Dat lijkt natuurlijk logisch en misschien is het dat ook wel. Maar voor een fietser is dat nooit prettig. Je moet dan kiezen tussen het prikkeldraad en de rijweg waar auto’s meestal iets harder rijden dan 80 km/u. Dan moet ik vaak denken aan alle scholieren die deze keuze ook moeten maken. Zouden hun ouders daar ook bezorgd over zijn? Of zouden die ouders alleen maar denken aan de straten in het dorp die ze zelf zien, zoals de Harderwijkerstraat, de  Stationsweg, de Nijkerkerstraat, de Van Geenstraat en…  (vul maar aan). Nog nooit ook maar een ouder over dit probleem gehoord. Wat niet weet, wat niet deert blijkbaar. En het gaat hier nog wel over veiligheid en niet over welzijn.
Het is sowieso meestal wel spannend om in de buurt van deze scholieren te fietsen. Je krijgt – ook al ben je ChristenUnielid – van deze overwegend christelijke jongeren van alles naar je hoofd geslingerd, en meisjes zijn dan van lieve verlegen 14-jarigen plotseling kattekopjes geworden, maar dat terzijde.

Op de eerste werkdag van het nieuwe jaar ging ik ook op de fiets naar mijn werk en meteen was het raak. Ik was Putten nog niet uit of de ambulancebroeders hadden al een fietser van het fietspad op de brancard liggen. En dat was op deze dag niet de laatste: in Voorthuizen was er ook al een ongeluk gebeurd met een fietser. Vaak staan er auto’s op het fietspad geparkeerd en zijn de mogelijkheden om uit te wijken niet erg groot. Veel automobilisten vinden het fietspad een goede uitwijkmogelijkheid voor als ze even moeten bellen of op de kaart willen kijken. Maar ook veel werkmannen parkeren makkelijk op het fietspad, zowel binnen de bebouwde kom als erbuiten. Automobilisten zouden vaker fietser moeten zijn – dat is niet alleen beter voor het milieu, misschien krijgen ze dan ook meer oog voor de problemen van de fietser.
Op de Veluwe hebben we veel fietspaden. Dat is goed voor het toerisme en voor de vele jongeren die op de fiets naar Harderwijk, Barneveld, Amersfoort of Uddel gaan. Laten we om hun veiligheid denken en het fietspad niet als uitwijk- en parkeerplaats gebruiken. Maar ook de wegbeheerders zouden deze instructie mee moeten geven aan wegwerkers. Als fietser buiten de bebouwde kom heb je niet veel uitwijkmogelijkheden en automobilisten zijn niet gewend om buiten het dorp op fietsers te letten.  Veel inwoners komen op voor de veiligheid van hun straat in het dorp. Nu, ik wil dan maar eens een keer opkomen voor de belangen van de scholieren die elke dag over deze soms zo gevaarlijke weg richting Voorthuizen fietsen. Op sommige plekken is de afstand tot de hard rijdende vrachtauto's niet meer dan twee meter. En als er dan ook nog auto's op het fietspad staan die je de weg op dwingen…  Misschien moet ik een actiegroep oprichten. 'De verontruste fietser uit Putten' – wie  wordt er lid?