En die geur kwam duidelijk weer naar boven toen we via internet de trieste beelden op tv-oost zagen van de brand, die de mooie boerderij van mijn nicht deze week in de as legde. Daar wordt je zo verdrietig van, alles in één keer weg. Gelukkig was er niemand in huis en heeft ook de hond het er levend van af gebracht. Maar toch……je huisraad en kleding is vervangbaar …..maar al je dierbare spullen met herinneringen komen niet meer terug.
Enkele jaren geleden ,op een zondagmorgen, werden wij wakker omdat ineens de hele straat gevuld was met sirenes. Dan ben je snel klaarwakker en staat alles in je op scherp. Een paar huizen verder sloegen de vlammen uit het dak maar door snel ingrijpen van een buurman en de brandweer is het huis behouden. Maar die geur….. Wekenlang , als we langskwamen, die geur…… Die is ingebrand in mijn verstand en komt naar boven bij het zien van een andere brand.
Brand, het staat inmiddels wel in de top drie van mijn grote angsten. En ik denk niet ongegrond. Hoe vaak hoor je niet van branden en de vele slachtoffers die daarmee vallen. Dichtbij en veraf.En als gevolg daarvan probeer je zoveel mogelijk maatregelen te treffen. Rookmelders hangen op iedere verdieping en de pluizenvanger van de wasdroger haal ik steeds leeg want dat bakje schijnt één van de belangrijkste oorzaken van brand te zijn.
Toch denk ik dat deze maatregelen bij ons niet genoeg zijn. Na de brand bij mijn nicht hebben we een klein familieberaad gehouden. En we hebben enkele goede voornemens. We gaan maar eens een brandoefening houden en met elkaar de vluchtroutes bespreken. Dat wordt ons al jaren door de bandweer voorgehouden maar het schiet er steeds weer bij in. Verder willen we de negatieven van foto’s e.d. maar bij een ander adres brengen en ook back-ups van belangrijke zaken gaan spreiden. En zo zijn er vast nog meer dingen die we ter preventie kunnen doen.
Maar van meer dan groot belang is het dat we als gemeente onze brandweer op orde hebben met goed materieel en met goed geoefende en bevlogen brandweerlieden. Nu dat laatste zit meer dan goed in Putten. De mannen van de Puttense brandweer kunnen we als gemeenschap niet genoeg waarderen, ze zijn fantastisch, en dat zouden we veel vaker tegen elkaar maar vooral ook tegen de mannen zelf moeten zeggen. Altijd paraat, en altijd maar weer een situatie tegemoet gaan waarbij er gevaar voor eigen leven kan zijn. Fantastisch dat deze mannen er zijn en ook moeten we hun vrouwen niet vergeten. Je man telkens maar te laten gaan zal vast niet makkelijk zijn en ik vind dat we ook aan deze vrouwen hulde moeten brengen.
Als goed voorbeeld van ruiken, zien en maatregelen treffen hier nog het verhaal van mijn broer. Enkele jaren heeft hij op de markt van Arnemuiden gewoond. Daar waren ze op kerstavond getuige van de vreselijke brand bij de plaatselijke chinees. U kunt het zich vast herinneren. Vanuit hun zolder zagen ze behalve de vlammen ook hoe de lichamen van de vier kinderen uit het huis werden gehaald. En het is niet te beschrijven wat een verdriet dat heeft gebracht bij de familie maar ook in de gemeenschap.
Mijn broer woont inmiddels elders maar in zijn huis heeft hij op zolder een vluchtluik en kleine ladders om te vluchten. Ik weet dat je je niet tegen alles kunt indekken maar je verantwoordelijkheid nemen is in deze van levensbelang. Wilt u nog eens kijken welke maatregelen u kunt treffen?
