Glasvezel in het buitengebied

imagesCAV71N8Yzaterdag 02 november 2013 17:50

Ik vind het altijd leuk om als fractie op bezoek te gaan in het dorp. Inwoners vinden het goed en ook leuk als raadsleden langskomen, is mijn ervaring. De meeste mensen zitten niet te wachten op een motie vreemd aan de orde van de dag. Dan hebben ze het vaak over ‘politieke spelletjes’. Maar niet als je op bezoek komt.

We zijn als fractie de afgelopen periode vaak op bezoek geweest. Bij Mol Freshfood op Keizerswoert. Op het sportpark bij SDC, bij de zorgverlening in Elim. Maar ook andere instellingen kunnen op onze belangstelling rekenen. We zijn al een aantal keren in het inloophuis geweest. Bij Jong Putten hebben we ons gezicht laten zien. Ook op de jaarlijkse Ossenmarkt zijn we zichtbaar aanwezig, net als op de promodag.

Dit keer ga ik samen met Henk Dekker naar een bijeenkomst over glasvezel. Daar tref ik beslist geen onbekende inwoners voor de ChristenUnie: de bijeenkomst is georganiseerd door de werkgroep ‘Glasvezel in het buitengebied’. We weten precies wat ze willen. En deze mensen zetten zich bijzonder in voor het ideaal dat ze nastreven. Een van de werkgroepleden is ook op twitter te vinden als @janvezel. Zijn naam en zijn ideaal zijn nauwkeurig aan elkaar verbonden.

Ook op de toekomstvisie-avonden was er altijd wel iemand van de werkgroep aanwezig en ze konden ook goed duidelijk maken wat de werkgroep te maken heeft met de toekomst van Putten. Glasvezelverbindingen horen bij de toekomst, dus ook bij de toekomst van Putten en dan natuurlijk ook bij de toekomst van álle Puttenaren, want – en dat is het punt van de werkgroep: waarom wel glasvezel in het dorp en niet in het buitengebied?

Het antwoord is makkelijker dan de oplossing. In het dorp is de glasvezel aangelegd door een private partij, zoals dat heet. Zeg maar, een bedrijf dat er winst in ziet om glasvezelverbindingen te verkopen en daar winst op te maken. Daar is niets mis mee; dat gebeurt met vrijwel alle zaken die we in onze maatschappij kopen en gebruiken. Maar deze bedrijven zien geen mogelijkheden glasvezel in het buitengebied aan te leggen, omdat de investering daarvoor te hoog is. In het dorp moet zo’n kabelbedrijf een investering doen van rond de 1000 euro per aansluiting, maar in het buitengebied wordt dit 3000 euro. En de verwachting is niet dat dit rendabel te krijgen is. Kortom, dat kost het bedrijf geld en dat kan en wil het niet dragen. Een ondernemer kan geen geld toeleggen op haar product.

De glasvezelverbinding is net als elektriciteit, gas, water en telefoon een Nutsvoorziening die betaald wordt door de inwoners zelf. Bij het bouwrijp maken van een gebied wordt rekening gehouden met de aanleg van kabels en buizen voor deze voorzieningen, en dat zal voor glasvezel niet anders zijn. Die kabels liggen bijvoorbeeld voor de telefoon al jaren in de grond; soms moet er uitgebreid worden of vernieuwd, maar hele gebieden in Nederland doen het al tientallen jaren met dezelfde leidingen.

Iedereen zal water gas, elektriciteit, enzovoort als een eerste behoefte beschouwen en niet als een luxe. Zo denken we tegenwoordig ook over een internetverbinding. Hoe langer hoe meer is een goede internetverbinding een must. Scholieren doen veel, zo niet alles via internetverbindingen. Zorg en communicatie met allerlei instanties, ook van de overheid gaan via de glasvezel naar ons toe. We gaan het dus steeds meer als een must zien, net zoals we de andere Nutsvoorzieningen zien.

De grote vraag is dus, is dit een overheidstaak? De tendens is, dat er wordt ingezet op een kleinere overheid, waarbij de burger meer zaken zelf moet regelen. Zo worden tegenwoordig worden veel elektriciteitsbedrijven geprivatiseerd. Televisie regel je met een kabelexploitant die niets met de overheid heeft. We zullen merken dat veel voorzieningen teruggedraaid worden de aankomende periode. Moet Putten dan geld uitgeven aan glasvezel in het buitengebied?

Maar vind ik dan ook niet dat de bewoners in het buitengebied worden achtergesteld? Jawel, op dit punt wel. Beide gebieden, dorpscentrum en buitengebied, hebben hun voor- en nadelen. De overheid zou dus wel moet stimuleren dat private ondernemingen het buitengebied niet vergeten of links laten liggen. Ook kan de gemeente facilitair zijn door de werkgroep te helpen waar dat kan. Bijvoorbeeld door informatie te geven over de mogelijkheden. Of door te lobbyen bij hogere overheden. Ook politieke partijen die landelijk opereren kunnen invloed uitoefenen, bij bijvoorbeeld de provincie. We kunnen dus een heleboel doen. En ik elk geval het probleem serieus nemen en luisteren naar de argumenten.

Maar de stelling: de ene belastingbetaler heeft wel glasvezel en de andere belastingbetaler niet, dús is het oneerlijk – dat is geen goede argumentatie. Hoewel ik de redenatie wel kan begrijpen. Als de hoogte van de belastingbijdrage al een richtlijn zou zijn voor wat burgers ontvangen van de overheid (wat niet zo is), dan nog zou dat hier niet opgaan. De belastingbetaler in het dorp betaalt even goed zelf voor zijn internetverbinding. De belastingbetaler in het buitengebied moet ook zelf betalen. Hij moet alleen meer betalen, en wel fors meer. En dáár moeten we iets op bedenken. Er is bijvoorbeeld een plan om te proberen om glasvezel door de rioolbuizen te leggen. Zoiets is misschien een oplossing – en de gemeente kan daar ook aan meewerken door de vergunningen niet onnodig lang op te houden en welwillende medewerking verlenen. Maar ook facilitair kan de gemeente bijspringen. Vergaderingen zouden in het gemeentehuis gehouden kunnen worden, zodat de werkgroep geen geld meer kwijt is voor zaalhuur. De gemeente zou ook kosteloos juridische ondersteuning kunnen geven. En zo is er nog wel meer te bedenken waar je als gemeente direct of indirect kunt bijspringen. De werkgroep doet tenslotte goed werk dat onze aandacht en waardering verdient.

De raad heeft op 31 otober 2013 besloten om een onderzoek naar de mogelijkheden van glasvezel in het buiten gebied te starten

Labels

« Terug